Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

sığmaz onmaz oldum bir yerlere
hani uzklarda olsan da düşsem peşine
yangınımı versem yollara yellere
şu yanımda yakınımda
burnumun ucunda ki
hasret

Rüzgarın şarkısını dinlesen
Suyun akışına bıraksan kendini
Eşlik etsen kuş seslerine
Düş gibidir hayat düşünsen
Ve düşmek kolaydır
Herkes düşer

Adım adım geldim gelme peri
Tuttum aşıp geçilmez çeperi
İl il el gezme aslı misali
Bu kıyametin olmaz siperi

Gönül zindanında gülmü açar

Yanarım yanmazsın

yandığıma yanmam yanarsan bana
külümü savursan salsan umana
yar iflah olmaz gelmezsin imana
aman aman aman yanarım yaman

Yandım

bir cehennem verdin bana
gece gündüz yandım yandım
sönmez ateş sardın bana
helal haram yandım yandım

Yandım yanarım

Of of yine çöktü dağın dumanı
Bir yâr sevdim oda vermez amanı
O zalimin yoktur bana hevesi
Of of sevdasına ben yandım yandım

Yangın

Ah bu sözler vaatler kifayetsiz
Demir körüğünde kıvılcımsız

Yangınım

Düşsem ateşine yanıp kavrulsam
Kül olup közünde yele savrulsam
Divane dolaşıp mecnun yorulsam
Az olur sevdiğim sana yangınım

Yanıktır sevda

Gönlün efkarını dil ikrar etmez
Taşısan deniz deryalar kar etmez
Yanarda içinde ateş küllenir
Ah şu sevdalar vuslata sabretmez

Yanmaya gör

Karlı dağlarda aşıklar gezer
Deryaya dalmış kuğusu yüzer
Yardan ayrılmış divane gezer
Sevda denizine dalmaya gör