Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Öyle düşmüşüm
Yardan yarenden bıkmışım
Başımı alıp çıkmışım
Sen beni saklarsın dağlar

Yarın dizinin dibinde izim silinsin

Dağlar kekik kokanda
Çimenler gül açanda
Koşup ellerimi tutanda
Sen sevda kokardın

Bulutlar dökülünce yere

Tembihlerini
Dut aklımda tutuyorum
Aklın aklımda
Bu rengi biliyorum

Sır yalnız sır’mı

Çıkamadım gönül dağın içinde
Yaraladı gitti yar beni beni
Göze gelir türlü türlü biçimde
Yaraladı gitti yar beni beni

Nice sevda tuttum yaban ellerde

Akşam serininde sahil boyunda
Elin elimde yürek sıcağında
Yatardık denize göğün koynunda
Aşka doyamazdık can geceleri

Gün telaşında gözlerim gözünde

Başımda bir sevda gönlümde efkar
Seninle bir bahar olmadı yar, yar
Olmaz kimse benim gibi sevdakar
Seninle bir bahar olmadı yar, yar

Sen gülümsemeyince aşığına

Ele gel ha gönül el’e gel
Dökülsün derdin dile gel
Yabanı bırak yaren ele gel
İki kaya üstüste dağ olmaz
Dağlar dağa benzesin

Feri kalktı gözlerimin
Bağı sökük dizlerimin
Önü açık sözlerimin
Gezdim dünya üzerinde

Yürüdüm yollarım ayrı

Buz tutmuş zemheri
Şu ağrının dumanı
Şimdi soyka zamanı
Gül döker her yanı
Ha Leylam

acılar bağrımı söküp eziyor
gözlerim yollarda gelesin turnam
ecel şaşmış gün ortası geziyor
gözlerim yollarda gelesin turnam

tükenmez bu ellerin yası yaşı