Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Hasreti yüreğimde gül sevgili

Ayda yüzünü aradım sarhoşça
Yıldızımı buldum diye bomboşça
Ah sensiz vakitler geçmiyor hoşça
Ey hasreti yüreğimde gül sevgili

Hatırıma düştü

haber salın şu Ağrının yücesinde kara buza
varıp otak kuracağım karlar erimeden yaza
ceylanları sekiyor mu kekikleri kokuyor mu
torunlar acemler varıp çadırları kuruyor mu

Hava nasıl sizin oralarda

Bulutlar gözünü karartmış
Sarıp sarmalamış yeri göğü
Yıldırım düştü ormana
Bir ağaç öldü

Hayat bana borçlusun

gelişimdeymiş vefalı bir yokluk
beraber büyüyüp serpildik
ben şikayet etmedim oda terketmedi
ikimizde eksiktik

Hayat (haiku)

Ekmek fırında
Fırıncı uçurumda
Hayat kokusu

Hayat öğretir

geçtim o yollardan gidenler gibi
zemheri kışlarda hep boran tipi
kah açıldım kah kapandım o kapı
bende bir insanım dersle sınandım

Hay dünya

Günden güne artar derdim kederim
Geldim gidiyorum tadın almadım
Ekmeğimi gözyaşıma banarım
Hay dünya, hay hay dünya yıkılasın

Gözler hare

Rengi sorma gökkuşağı
Saçlar dökük bel aşağı
Dil dudak tatlı kaşığı
O gözler beni gözler mi

Gözlerim dalıyor gözlerine

Bir deli aşıyorum bendimi
Gözlerim dalıyor gözlerine
Kendimi senden alamıyorum
Gözlerim dalıyor gözlerine

Gözlerin çekiyor

ne güzel gözlerin var
ay mı yıldız mı güneş mi
baktıkça aydınlatıyor içimi
döndükçe renkleniyor