Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Öyle geçer ki zaman

Yol etmiştin gül ağacın dibini
Alların giyer süslerdin lebini
Ben olmadan alamazdın demini
Yanıyordun alev alev söndün mü

Öyle güzeldi

gözleri vardı kesik kesik bakan
öyle baktıkça yüreğimi yakan
kadife sesi ruhumu okşardı
bana sokuldukça aklım giderdi

Öyle tutkunum ki

Sevmişim ya bana bu yeter artar
Benim bu sevdamı kim alıp tartar
Herkes serdiği çulda kalkıp yatar
Kim ne derse desin ben sana kulum

Oy meyhaneler

Dağılsın mezeler kadehler dolsun
Gözler boncuk mavi kaş keman olsun
İsterim o güzel yar benim olsun
Oy meyhaneler İçer divaneler

Özlemindeyim

kokun gelir burnuma
gülistana gömülür gönül
açmaya gül utanır

Özgür olmalı

Gönlünce uzanıp dere kenarına
kurbağa sesi duymalı
çimenlerde yuvarlanıp
uğur böcekleri uçurtmalı

Özledim dağlar

Iğdır ovasında yonca
Ağrı dağda solar gonca
O yâr nazlı pekte ince
Vay beni beni, ben ölem

Özlem

Öz eridi özlemlerinde göz kaldı
Gün oldu sözde bitti, ah sevgili
Yine de bir ulaşılmaz haz kaldı
Aşk yardan hediyesi, ah sevgili

Özlemim

Nuh nebiden beri
Takvimlere kapandım
Yağmura sele tutulmuşum
Ipıslağım

Özlerim

Islanırsa gözün, gözüm ağrısı
Çizik çizik yürek, çöl haritası
Bil ki ıpıslağım, çırıl çıplağım