Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Merhaba

Uçtuğunun beyan eden tavuğa
Elif beyi okumamış kavuğa
Çürük bina inşa eden yamuğa

yer yüzünün süsü müsün
bu kadar güzel olamazsın
yüzün ay diyorum ay küsüyor
yıldızlar gönül koyuyor
güneş kıskanıyor

Mest oldum

Gülüşünde gül kokuyor
Gamzesinde bal akıyor
Ah bakışın can yakıyor
Ne güzelsin ne tatlısın

Mest oldum

Esmer sarışın kumralı kol kola
Bahçede oturup vermişler mola
Muhabbet kırıla güle oynaya
Mani gazel yarışmakta erenler

Mevla bilir

içime kök salan sevda
Budadıkça gül açıyor
Zemheri mevsim ayda
Aşk ateşlere kor beni

Narin

Küçük köyün uc bucağı
Kim sepep yansın ocağı
Geçmedi kötüler çağı
Gem almış azgın azıya

Nasip olmadı

Dost elini dostça gezinip durdum
Her selama selam ayakta durdum
Yol verdik yolcuya kenara durdum
Gönüllere girmek nasip olmadı

Naz ediyor nazlı yâr

Başımda aşkım efkârım
Bilsen dünyayı yakarım
Yapma ben kime bakarım
Naz ediyor nazlı yârim

Ne çare

Girme yaram ile benim arama
Derman bulunmaz benim bu yarama
Sen bilmezsin bu yaraya el vurma
Tabip olsan lokman olsan ne çare

Ne dilersen haktan dile

kapanmaz kanıyor gönül yareler
bu yareler kangren ciğer pareler
bulunmaz hekimde buna çareler
derviş dergahında ağlayıp durma