Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Nere gideyim

Bir ben kaldım sessiz inimde
Herkes köşk sarayını süsledi
Acı zehrin tadı kalmış dilimde
Yazan şarkı türküyü besteledi

Neriman

çin çin eder küpeleri
yer süpürür etekleri
üsten açık petekleri
çaka satar ah Neriman

Ne sandın

baharda açıyor göncalar güller
eriyor karlarım dağlarda seller
konuyor dallara şeyda bülbüler
sevda zamanına aymazmı sandın

Ne sevdalarım vardı

gül kokusu bayardı beni
nice renginde yıkandım çiçeğin
bağ bahçeler hep seyrangahım
güzeller benim güzergahımdı

Ne söylesem taşa beyler

Baka baka gözden oldum
Dil tüylendi sözden oldum
Utandım ben yüzden oldum
Ne söylesem boşa beyler

Netsek efendi


Bir vicdan ararım yürek köşeme
Sıcak sarsın diye kanan döşüme
Merhamet kalmamış geldi üşüme

Neyine heves edeyim

Yalan dünya sende gözüm açalı
Ağu/dur nasibim balların nerde
Köşe bucak kötülükten kaçalı
Sarıp koruyacak kolların nerde

Neyleyim

Güller açmış bahar gelmiş bağlara
Bir gülüm yok koklayayım neyleyim
Ne sevdalar damga vurmuş çağlara
Ferhat mecnun olamadım neyleyim

Neyleyim efendim

Ellerin kervanı yüklenmiş gider
Bağımda gülleri soldurdu kader
Neyleyim emeğim boşuna heder
Eğlemez efendim buralar beni

Ne zaman geleceksin

dağlarda kar eridi sönmedi yürek koru
bağlar güle bezenmiş dağların açtı moru
ey güzeller güzelli gözümün kutsal nuru
seninle çiçeklenip güzele karıştım ben