Ahmet Coşkun Şiirleri - Şair Ahmet Coşkun

Gıdıklama

örtmüyor üstümü islik örtü
şu şeytan var ya içimde şeytanca bir dürtü
sıkı giyinmek lazım bu günlerde

Gidiyom

Dünya denen hana geldim geleli
Başa ne geldiyse dedim tecelli
Güzeller içinde bir yar seçeli
Kısmetim bu dedim aldım gidiyom

Ah be ihtiyarlık

Artık ben o eski ben değilim
Şehri bir günde on tura çeken
Her bankta iki nefes alıyorum
İhtiyarlık çöktü be oğul

Ah be kurban

Hayatı algılamaya harf istemez
Okumak çözmüyor vallahi billahi
Ah be kurban
Belimizi kıran şu kör cehalet

Ah etmediğim gün mü var

ah; bir ah etsen dertlerin cümlesine
kan kussa ciğerlerim parça parça tükürsem

neyleyim dünyanın mal mülkünü

Ah gönül ar gönül

Seherde baktın mı gök yüzüne
Ne kadar sessiz ıssız manidar
Ya gün batarken ufkun közüne
Sen ateşi kendinde mı bildin

Ah gülüm goncam

uğrunda gönlümü yaktığım peri
almadın bir türlü yürekten efkarı
eridim kaldım bir kemik bir deri

Ahmak

Yaka rozet elde flama
Alkışlıyor gözler âmâ
Bak bir sen şu izdihama

Ah mavişim ahım

denizim okyanusum
canıma can katan sonsuz gökyüzüm
ah iki gözüm senin o maviş iki gözün
canım ciğerim nefesim ateşim közüm

Ah sevgili

akşamlar inliyor geceme esip
efkarım dağları sarar sevgili
ellerim bağlandı umudu kesip
hayali sevdanla ruşen sevgili