Nereye gitsem
Avare bir dolaşma
Kiminle konuşsam
Boş lakırdılardan ibaret
Oturup dinlensem bir yerde
Kaldırım köşelerindeki yumak kediler gibiyim
Ne kadar ihtiyacı var şiire
Hayatın hayat olması için
Ne kadar şiir yazmali ki
Deniz deniz olsun
Rüzgar rüzgar
Bir güzele aşık olunca
Biz neyi seviyoruz?
O gözler o dudaklar o endam falan
Yeter mi onca yürek çarpışına
Hangi notayı tınlatıyor hangi nota
Deniz mavi bir kağıt olmuş
Katlanmış katlanmış katlanmış milyon kere
Bir tek dalga olmuş
Gece siyah bir kağıt olmuş
Katlanmış katlanmış katlanmış milyon kere
umudun saatidir sabah
günün goncası
gözlerinden çapakları silerken
rüya gibi unutulur karanlıklar
yine davetlisin hayata
hayat narinliktir
bir yaprak gibi yırtılabilmektir hayat
hayat
iki çakıl taşı arasında sıkışıp verebilmektir
açık avuçtaki mendil gibi
inanalım mı insana
yoksa
yalan mı
güzel günler göreceğimiz
umut edeni insanın
'İnsanlık öldü mü' derken bahsedilen insanlık
Bebeklerin kaçından arta kalabildi ki
Bin yıllarca dolup taşan onca mezarlık
Kaç sevgili insana mezar olabildi ki
Artık çok azaldı denilen o iyi insan
karanlığa saklanmış renkler
ışı umut ışı
öyle açasım var ki çiçekler gibi gözlerimi




-
Dilruba Taşkıran
Tüm Yorumlarkısa ve öz