Ahmet Aktaş Şiirleri - Şair Ahmet Aktaş

beni bırakma ölürüm,beni bırakma
derinleşir kulağımda sessizlik
lallaşır rüzgar,yandıktan sonra ateş
bini bırakma ölürüm
hem öyle ölürüm ki
gömülür ruhum soyut ölümler mezarlığına

Gün ne çabuk bitti
Oysa biraz önce
Kulağımdaydı insanların sesi
Ve ben iskele caddesinde
Fakülteden öğrenci taşıyan münibüsleri seyrediyordum
Yürüyordum, yoruluyordum ama

acılarımdan dem vursam sana
hüzünlensem
....................yahut ağlasam
............................................bilirimki
yuvasındaki bir karınca gibi
sel olur gözyaşlarım sana

insan yalnız kalabiliyormuş
bir elvedaya çalınan sözün arkasında
yaka paça/karanlıklara tabi olup
hayatın kandilini kendi içinde
................................söndürebiliyormuş

....................Sen......................
Saçlarına bahar takınmış kız
O düş mavisi gözlerinle şu çıplak dağlara
Şu bozkır tarlalarına ve
Şu soyağacımın çürüdüğü diyarlara bak
Bak da biran önce yeşillensin

bedenim bakışlarınla biçilmiş kefenle örtülü
yorganın altındaki karanlıklar
uykusuzluk anında sanki intizar zındanları
..................................................................
...............................................
.................................

ayakuçlarımdan ta boğazıma kadar
seni çekip çıkarttıklarından beri melekler
bu şehir nazarımda sanki yas evi
yaşlı kadınların avazında isminle yakılan ağıtlar
ve omuzlarda taşınan her tabutta sen sanıyla
bana kalan rutubetten beslenen soğuklar

bir kaya dallanıyor dünyamda
vicdan sorgusundan
bütün hisleri vicdansız insanların
daha yeni yeni verim veriyor
en olmuşları koca taştan
en olmamışları,darda koşan koca Hızırdan

hışır hışır
süpürgesi elinde çöpçünün
çaycı semaverde güneşi demliyor
biri var garın bir köşesinde ayakkabı boyuyan
bu birinin kaç yaşında olduğunu öğrenmek için baktığımda
göz feri tarumar olan yetmişlik biri oluyor o an

Sesin rüzgara tutunup çarpımsızlaşıyor garip anlarıma
geride bir yankı kalıyor
.................................soğuyor hava
.........................................ezan sesi uzaklardan duyuluyor
yokluğunda kakınıma yaklaşıyor bir hezimet
uzaklardaki yokluk yakınıma yaklaşıyor