Ağlama sevdam Şiiri - Cengiz Durukan

Sil o gözlerindeki nemi, yüreğime kurşun gibi dökülüyor,
Her damla yaşın, benim içimde koca bir dağı deviriyor.
Kıyamam o karagözlerine, bakma bana öyle hüzünle,
Senin bir damla yaşın için, ben dünyayı yakarım da;
Seni susturmaya yetmiyor işte bu çaresiz ellerim.
Ağlama sevdam, ağlama ki gökyüzü kararmasın,
Sen ağlayınca bu şehirde güneş doğmaya utanıyor.

Yollar kapandı, mevsimler hep hazana döndü aramızda.
Kader bizi bir çıkmaz sokağın ortasında savunmasız bıraktı.
Sana kavuşmak, bir hayalin peşinde ömür tüketmekmiş meğer,
Sana dokunmak, ateşi ellerinle tutmaya benzermiş.
Ama ne olur, o inci tanelerini dökme yanağına;
Çünkü sen ağladığında, ben nefes almayı unutuyorum,
Kalbimin atışı yavaşlıyor, ruhum bedenimden çekiliyor.

Hangi derttir seni böyle boynu bükük bırakan?
Hangi hasrettir ciğerini yangın yerine çeviren?
Gerekirse ben ağlarım senin yerine, ben yanarım, ben biterim,
Sen yeter ki gül, sen yeter ki karanlığın içinde ışığım ol.
Ayrılık kapıya dayanmışsa, kader hükmünü vermişse ne çıkar?
Bizim sevdamız kağıtlara değil, mahşerin o sarsılmaz duvarına yazıldı.
Ağlama sevdam; bu fani dünya hiçbir gözyaşına değmeyecek kadar küçük,
Ama senin sevgin, sığamayacak kadar büyük bu kainata.

Bak, gece bile sessizliğe büründü feryadınla...
Yıldızlar sönüyor birer birer, ay bile bulutların arkasına gizlendi.
Eğer gitmem gerekiyorsa, eğer bu veda kaçınılmazsa;
Beni son kez o gülen gözlerinle uğurla,
Bana en son o tatlı tebessümünü miras bırak.
Çünkü ben gittiğim yerde senin o ağlayan halini hatırlarsam,
Cennet bile zindan olur bana, toprak beni kabul etmez.
Ağlama ki, ruhum huzur bulsun; ağlama ki, aşkımız lekelenmesin.

Zaman akıp gidecek, yaralar kabuk bağlayacak belki,
Başka hayatlar, başka yüzler girecek araya...
Ama ne zaman bir rüzgar esse, kulaklarına fısıldayacağım:
"Ağlama sevdam, ben hep senin sol yanındayım."
Mesafe dediğin nedir ki? Kalpler bir çarptıktan sonra...
Senin gözyaşın benim canımdan can koparıyor, yapma.
Şimdi sil o yaşları, kaldır başını ve bak gökyüzüne;
Biz oradayız işte, sonsuzluğun o en parlak yerinde.

Ağlama sevdam...
Sen ağlarsan bahar küser, çiçekler açmaz olur.
Sen ağlarsan benim için hayatın hiçbir anlamı kalmaz.
Seni, seni gülerken sevdim ben, seni o umut dolu bakışınla mühürledim.
Bırak hüzün benim olsun, bırak dertler bana kalsın;
Sen sadece sevdamızın o asil duruşunu taşı.
Söz veriyorum, mahşerde karşılaştığımızda;
Gözlerinde tek bir damla yaş kalmayacak,
Sonsuza dek sadece aşk konuşacak bizim yerimize...