Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Kalmayacaktım dost, sözler verdim,
Ömürlük dostları hiç uğruna kaybettim,
Bağlandık saflık, sevdim hiç uğruna,
Her sevdiğim yareni kaybettim..

Herşey hiç uğruna heba olan zamana,

Böyle yaşamaktan bıktık be usta,
Düş kırıklıklarım parçalandı,
Sinemde cam kırıklıkları,
Yurkunamıyorum be usta yaşadığım bu hayatı..

Çok güzel şeyler istedik belki ondandı,

Neyi başardım,
Neyle aklandım,
Başıma gelenlerin nedeni hatalarım,
Çekiyorum günah cezalarını..

Yaptıklarım rezil etti beni,

​Bi-huzûr cihanın nevâsıdır bu,
Pîr-i fânîden kalma bir sitayiş değil.
Bir zülmet içinde yanan gönülden sadâdır,
Dinle! Başlıyor o gizli figânım.
​
​Hocalar câhil etti,

Akla hizmet,
İhtirasla süslü,
Dilde kelâm bitti,
Koku iğrençliğe büründü..

Uyku geç geldi,

pervasızca, çöllere savrulduk,
hayaller, gerçeğin tohumu,
büyür, gerçek olur belki, umduk,
oysa, yanılmakta parçasıymış,
boşaymış, toparlanamadık..

Gözüm içi gülmüyor zorlama,
Kendimi aldatmayı başardım,
Ölmeliyim ben galiba,
Tutuyor beni korkularım galiba..

Düşledik günahı,

sabrı anahtar diye kullandım,
suçlu gibi baktılar,
suçlu ben miyim, ben miydim,
şer', anahtarı kırar anladım,
kapım kime kilitliydi, çözemedim..

Yorgunsun gidiyorsun , gidiyorum,
Hırsızlık edildi geri dönülmez,
Ne kırılan kalpler nede vaatler gelmez,
Yorgunsun gidiyorsun karanlığa,
Işık yok kimse yok..

Gözyaşıyla yıkanıyor bulutlar,
Yaşamak çırpınmaktan farksız ölü,
Uzaklaşıyor gözlerimde ufuklar,
Hayâllerim kalbimde sığ tel örgü..

Şüpheler benim dostum,