Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Ey kibir kulelerini yıkan, dilediğini aşağı indiren Hâfıd,
Mülkün gerçek sahibi, gurur ehlini zelil eden Hâfıd!
Bazen bir rızık kesilir, bazen bir makam biter,
Senin "İn" demenle kulun, fani olan her şeyi gider.
​
Yâ Hâfıd! "Allah!" Yâ Hâfıd! "Hû!"

Ey her şeyi koruyan, zerreye bile ziyan vermeyen Hafîz,
Rızkı muhafaza eden, bereketi bizden esirgemeyen Hafîz!
Göklerin ve yerin dengesi Senin elindedir,
Sana emanet olan kul, en güvenli yerdedir.
​
Yâ Hafîz! "Allah!" Yâ Hafîz! "Hû!"

Ey nihai hükmün sahibi, adaletle mizanı kuran Hakem,
Rızkı hikmetle taksim eden, her payda bir sır tutan Hakem!
Senin hükmünle akar sular, Seninle doyar her can,
Zulüm Senden uzak olur, Sensin adli her an sunan.
​
Yâ Hakem! "Allah!" Yâ Hakem! "Hû!"

Ey her işi hikmetli, her hükmü adaletli olan ulu Hâkim,
Rızkı bir nizamla veren, mahlukatın halini bilen Hâkim!
Senin mizanında hata olmaz, her zerre yerli yerindedir,
Sana teslim olan her can, en doğru ve kâmil eldedir.
​
Yâ Hâkim! "Allah!" Yâ Hâkim! "Hû!"

Ey varlığı mutlak olan, her zerrede hakikati parlayan ulu Hakk,
Rızkı adaletle tartan, mülkün tek ve gerçek sahibi olan Hakk!
Senin hükmünle durur kâinat, batıl isminle zail olur,
Sana sığınan her muhtaç kul, Senin mizanında huzur bulur.
​
Yâ Hakk! "Allah!" Yâ Hakk! "Hû!"

Ey yoktan var eden, ademe can veren Hâlık,
Her zerreye bir ölçü, bir nizam veren Hâlık!
Kudretinle örülür, bu muhteşem kâinat,
Seni zikreder her can, Seni söyler bu hayat.
​
Yâ Hâlık! Allah! Yâ Hâlık! Hû!

Ey isyanlara karşı sabreden, cezayı acele etmeyen Halîm,
Hatalarımıza rağmen rızkı kesmeyen, hilmiyle besleyen Halîm!
Biz unutsak da Sen unutmazsın, nimeti yine verirsin,
Senin o sonsuz hoşgörünle, ruhumuzu dinlendirirsin.
​
Yâ Halîm! "Allah!" Yâ Halîm! "Hû!"

Verdiğin nefese, gönül sesine,
Şu fani dünyanın her zerresine,
Gözümün nuruna, ruhun özüne,
Binlerce hamd olsun yüce Zat'ına.
​
Elhamdülillah, her halimize,

Ey övgülerin sahibi, kâinatın her nefesiyle yüceltilen ulu Hamîd,
Rızkı bir şükür sofrası gibi seren, mülkünde her an övülen Hamîd!
Senin hamdinle parlar her zerre, her nimet isminle dillenir,
Sana hamd eden her muhtaç gönül, Senin azametinle yenilenir.
​
Yâ Hamîd! "Allah!" Yâ Hamîd! "Hû!"

Ey her hesaba kâfi gelen, mahlukatın ihtiyacını bilen Hasîb,
Rızkı tam ölçüyle veren, hiçbir zerreyi unutmayan Hasîb!
Senin hesabın şaşmaz, Senin yetmen her derde devadır,
Sana tevekkül eden gönül, her darlıkta bir ferahlık bulur.
​
Yâ Hasîb! "Allah!" Yâ Hasîb! "Hû!"