Titreyen ellerimi uzatıyorum,
Beni düşmanca bakışlarla süzüyorlar,
İliklerime kadar ıslanıyorum,
Bir korku resmi çizmek istiyorum..
Hücremde dolaşıp durdum,
İçime sığmayan ben,
Boğuluyorum içimde..
Korkuyorum dilimi dökmeye,
Kelimeler alevlendirir dönülmez geriye..
Mazide kalanlar mevziden çıktı,
Sindim içime doğru ,
Korkak dediler !
Sen korkuyor musun hiç ?
Benim duygularımı eşelediler..
Neyden korkarsın ?
Duyduğum bu yabancılık,
Aklımdan geçenler bakımı,
Aşağılık bir hayat yaşadım..
Nereden tutulsa elde kaldım,
Çürük bir örgü, dağınık,
Hayatım korkuluktan ibaret,
Koştum, kalbim,
Nefesim koştum,
Yorgunluk galip geldi..
Korktum..
Her gözyaşı kötü değildir,
Avutsun beni kaderim,
İsyanlar ardına takılı telaşım,
Görüntüler beynimde kazılı..
Sevinci erteledim,
Öylesine yalnızım ki,
Oluk oluk odama doluyor,
Mezardaki ölü gibiyim,
Yalnız ve soğuk..
Ben tanımazken beni,
Kâbuslarıma konuk olundu,
Topluluk kötü ruhlu,
Kötülük tohumlarının yeşermesi,
Minicik ışık hüzmesi yakaladı gözlerimi..
Bu manzaranın,
Hüzünlü şikâyetle sessizliği yardım,
Yükselen homurtulardı,
Gözlerime dolan suları akıttım,
Hava ıslak ve karanlıktı..
Sanki bunların sonu yoktu,
içimden gelmiyor, iyi davranmak,
aynaya bakıp, gerçeklerle yüzleşmek,
kayıplarım için yas tutmak gerek,
boynu bükük küheylanım,
neden insanoğlu inatçı,
ve halen düşündüğünün kuklası,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!