Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Zaman suyu bulanık,
Sildi hafızamdan seni,
Ilaç değil zaman saflık,
Secdeye vurdum başı beni..

Zaman süratli ışık misali,

Rıhtımlara vuran dalgalar serin,
Atan kalpler sevinçsiz sevgisiz,
Bahaya bırak hayalleri,
İsmin gönlümde kefensiz,
Allah'a niyaz eder kurt kuş, merhamettir kabul olunan duanın lehçesi..

İçimde yükselen dehşet dalgasını bastırdım,
Hafif meltem durulmuştu,
Bülbüller karşılıklı şakıyıp susmuştu,
Bir manzara resmindeymişçesine kaldı donup..

Sesler vardı kulaklarıma,

Göz ışığı parlaklığı kayıp,
Gözlerde göremiyorum artık,
Görmekten yoruldum,
Göz kapaklarım kapalı..

Ucunda birleşiyor kirpiklerim,

Fikri tokat yedim, serden geçtim,
Yere düşmeden dergahında demlendim,
Susmadım, dilim ile sabrı ısırdım,
Yüzümün astarını yırttım da geldim.
​
Kemiksiz etten kütüphane dilim,

Doğurduk tüm felaketleri,
Düşürmedik dillerden isyanı şirki,
Gönülden düşmedi aşırıca sevgi,
Umut kırıklıkları oldu yüzlerimiz ekşi..

Yıktığımız kendi ellerimizle binalara,

Mahcubiyet güzel süstür,
Ona mahkum olunmaz,
Hayaller bedenlerde rehine,
Öfke ümid celladı iken,
Sükut ile gönülde kalınmaz rehine..

İhanetin gölgesinde saklandı gerçek,
Mahkûmdu adalet güneşinde sabret, ,
Hür kalmakta gizlendi mahkûmiyet..

Zaman saçlarımı boyadı,
Edep çiçekleri sarardı,

Ozanlar deyu Hak der,
Hasret yoklar yürekleri,
Yandı gönül,
Aşkın gönülde sürekli toprak kazandığını göreli,
Aşkta kabullenmek yok olmaktır,
Aslında yoklukta var olmaktır..

Yere yansıyan gölgeler bir hayli uzamıştı,
Sözlerin kokusu nefesini kesiyordu,
Kısmetler niyetlere gebe,
Bal dökenler ısırıkla tutuldu..

İçimdeki ölü karakterler yargılandı,