Cebi delik Napolyon dediler bana akşam
Ne gururdan eser var ne de kaldı ihtişam
Samanlıkta iğnedir bize belki de yaşam
Engel diye çamuru önümüze serdiler
Finalin sınırına dikenli tel gerdiler.
Halimi soruyorsun edilir mi ifade
Ölümü bekliyoruz yaşamaktan ziyade
Kelebek kanadına bir ton demir yüklemek
Ellerini bağlayıp gaddarca sürüklemek
Gibidir emin ol ki söylenmez başka türlü
Sökülesi kapılar üzerime sürgülü.
Talan olmuş sözlerin küllerinde dolaştım
Gül dondu gülüş dondu küller saçıma kondu
Alfabeyi ezerek engel dolu yol aştım
Kesilirken nefesim dilimde sesim dondu.
Tanıktır dedikodu yokluk geceden çıktı.
Denizlerin kahrı mı alnıma damga vuran
Yoksa güneş tahtında kurulan bir hakan mı?
Engerek gözlü müdür zamana şimşek kuran
Ruhumda patlayan ne; Lavla doymuş volkan mı?
Masal süren sözleri sürerdim dudağıma
Buhar sarmış her yanı fokurdayan kanımdan
Peri miydi bilemem biri geçti yanımdan
Bu har beni yakmaz mı konuşmazsam bir defa
Belki acır halime onda da vardır vefa.
Kaç muhafız koruyor gözünüzdeki rengi
Bir güvercin çizelim kanatları kocaman
Çırpınırken rüzgârı refah huzur getirsin
Masumlar ağlamasın gülerek geçsin zaman
Kaybolsun kötülükler onur gurur getirsin.
Bu güvercin dolaşsın ülkemi karış karış
İnletsin gökyüzünü barış için yakarış.
Bulutları mı emdin niye böyle coşarsın
Bereket dağıtmaya sehere mi koşarsın
Tambura mı çalarsın nasıl coşkulu beste
Ölmüş yanım canlanır akıp gelen bu seste.
Devenin üstünde kuduz dalar mı?
Değerse afete dalıyor yavrum
Kaderin kemanı hüzzam çalar mı?
Nağmeler küstüyse çalıyor yavrum.
Saklanıyor güneş günler hep kara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!