bir elinden
güneş tutmuş begonvillerin
bir elinden deniz yeli
penceremde
pembe pembe
ışıl ışıl yaşama sevinci
bulutları çektim
ayın önüne bu gece
bütün sesleri susturdum usulca
bahçede açan güllerin bile
ben gidince
bölünmesin diye uykuların güzelim
kimselerin eline kalmadan
bu dünyadan göçüp gidenin
ağlamak değil
ne mutlu demeli ardından
günahını almışım
bin pişmanım
affet beni bağışla
yapmam bir daha diye yazmışsın
yetmez cancağızım
bir saksı fesleğen ektim
bir saksı karanfil
büyüyüp açıyorlar şimdi
önünde penceremin
koklaşarak
konuşarak başlıyoruz onlarla güne
kulağım seste
bir çığlık attı atacak
şu çıkmaz sokakta gece
yataklar iğneli kuyu
arı kovanı yastıklar
cigaralar yakarım üst üste
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!