insanca korkuları beynimizin
götürüp verebilir bizi
beyhude yaşanacak yoksulluklara
hoyrat eller yolabilir tarlamızın
üstünde açmış papatyaların
köprüde bir çocuk
rakı şişesine doldurmuş
tuttuğu balıkları
Orhan Veli’yi dinliyorum
gözlerim kapalı
göçmen kuşlarına baharda
mağrurlanma erik ağacım
bırak konsunlar dalına
güz rüzgarlarında yaprakların
dökülünce yalnızlığına
ağlayacaksın
Yazdım mı
güzel yazarım ben
çünkü hep
seni yazarım
bir tek mısra yazsam
seni düşündüğümü
düşündüğün zaman
beni düşündüğünü
düşündüğünüm zaman
ki gibi oluyorsan bitanem
no problem
usandırsa da canan’ım beni candan
sevemem asla onu daha az canımdan
usanır elbet bir gün deyip ezadan
beklerim hep hayali hallerimdir şadan
erken ağardı gecenin
yağmurla yunmuş
hüzünlü yüzü
gök mavi şimdi
deniz mavi
gürül gürül bir bahar dökülecek yarın
marttan ağrı
kımıl kımıl börtü böcek
gelin başı ağaçların dalları
mavi gözleri düşecek
denizlerin üstüne gökyüzünün




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!