Atatürk ormanında bu sabah
Florya'da
ağlayan bulutların altında
usulca fısıldıyordu
orman halkına acıyı rüzgar
yaşlı ağaçlar arasında
ne güzel oyuncağın vardı gülüm
keşke kırıp atmasaydın
saklasaydın bir köşeye
gelip oynardın arada bir
yani özleyince
kenarında kaldırımın
iki taşın arasında
bir garip papatya
açmış
betona inat
ortasında şehrin
sandalyeler boşaldı
masalar toplanıyor bizim mahallede
peş peşe kapanmakta hesaplar
solan ışıklar da sönecek yakında
“üstü kalsın” deyip
giden olsa da aramızdan
yetti gari deyip canıma
kilit üstüne
kilit vurmuştum yüreğimin kapısına
çare etmedi ne çare
o zalim hırsıza
ne güzel başlamıştı rüya
bir ağacın altındaydık
kenarında
serin bir derenin
gecemiydi
yeni mi bitiyordu gün
bahar geldi buralara
ayrılmak ne kelime
aynı kökte
iki sarmaşık olmalıydık
şimdi seninle
arı kovanı gibi başımın içi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!