Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

Yine gönüllere sis düştü leyla
Sevgiyi kurşunlar öldüremedi
Baharı yaşarken kış düştü leyla
Alevi yürekler söndüremedi

Mahallemize uğradım geçenlerde bir gün.Geçmişi yad ettik arkadaşlarla...
Gençliğimizi burnumuzda tüttürdük.Birlikte büyüdüğümüz arkadaşlarımızı gördük.Hem sevindik hem üzüldük bizden yana.
Sevindik , çünkü geçmişi yad ettik akranlarımızla.Üzüldük çünkü,yaşlanmıştık ve artık son demlerine gelmiştik hayatın.Çoğu arkadaşlarda zaten haber vermeden çekip gitmişlerdi.
Gidenlerin ardından seni hiç unutmayacağız

Üzerimde yılların bıraktığı tortular
İçimde kaybetme korkuları
Sona ermez mi artık
Hep sana deyişlerim,

Neden beni vuruyor attığım güller
Evren mi yanılıyor ben mi yalanım?
Boynu bükük durur şimdi sümbüller
Niçin hep buz gibi soğur bir yanım.

Ne güzel olurdu güneşe karşı gülümsemek
Aya karşı düş kurmak
Hep seninle uyanmak sabahları
Ne güzel oludu yaşayamak,
Emanet verilen hayatı.

Ne kadar güzel, başkasını düşünüp,onları kırmadan hareket edenler.Bir çocuğun başını okşayıp, bir yaşlıya hürmet edenler.

Ne kadar güzel çiçekler ekenler, güzel güzel bakıp, güzel görenler. Ne kadar güzel karşılıksız sevenler,
güzel sözler söyleyip, güzel şeyleri övenler. Ne kadar güzel içinde her daim sevgiler büyütenler.

Ne kadar yalan, dost görünüp menfaati kadar yalakalık yapanlar. Gerçeklikten çok uzak ama yalancıktan ağlayanlar.
Ne kadar yalan;"dünya yalan "diyerek hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlar. Ne kadar yalan;içi başka dışı başka olanlar. Köprüyü geçene kadar ayıya dayı diyenler.
Ne kadar yalan; samimiyetsizlik, şekilden şekile girerek bukalemun gibi renk değiştirenler.
Ne kadar yalan, değeri olmayana ederinden fazla

Ne kötü
Yüreğin buz tutması,
Ne kötü üşümek.
Hissetmek ,

Neler geçiyor içimden
Bir bilseniz.
Gülücükler konduruyorum
Her gün yüzünüze.

Neler geçiyor içimden
Bir bilseniz.
Her gün,
Gülücükler konduruyorun