Nenemdi… Yaşı sekseni geçmişti. Yanına vardım, elini öptüm. Bana bakar gibi yaptı; zira gözleri çoktan terk etmişti kendisini.
“Sen kimsin?” dedi usulca…
Ne kadar güzel, başkasını düşünüp,onları kırmadan hareket edenler.Bir çocuğun başını okşayıp, bir yaşlıya hürmet edenler.
Ne kadar güzel çiçekler ekenler, güzel güzel bakıp, güzel görenler. Ne kadar güzel karşılıksız sevenler,
güzel sözler söyleyip, güzel şeyleri övenler. Ne kadar güzel içinde her daim sevgiler büyütenler.
Ne kadar yalan, dost görünüp menfaati kadar yalakalık yapanlar. Gerçeklikten çok uzak ama yalancıktan ağlayanlar.
Ne kadar yalan;"dünya yalan "diyerek hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlar. Ne kadar yalan;içi başka dışı başka olanlar. Köprüyü geçene kadar ayıya dayı diyenler.
Ne kadar yalan; samimiyetsizlik, şekilden şekile girerek bukalemun gibi renk değiştirenler.
Ne kadar yalan, değeri olmayana ederinden fazla
Hergün beynimin içinden trenler geçer
Hiç bir istasyona uğramayan
Her gün otostop çeker yüreğim
Hiç bir sevdaya binmeden inerim.
Bu gün yürek doldu taştı
Gördüğüm şey başkalaştı
Yaşanılan bir telaştı,
Meğer herşey hiç birşeymiş.
Doğruyu ben,
Gerçekten bir sanırdım.
Meğerse doğru,
Bin bir çeşitmiş
Sözde insanlar eşitmiş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!