Günümüz insanı bazen o kadar tuhaf davranışlarda bulunuyor ki, şaşırmamak mümkün değil. Kişilerin kendi doğrularıyla ve inançlarıyla yaşaması ve bu kişilik oluşumu doğrultusunda davranışlar üretmesi beklenir. Aslında bu oluşum kişinin karakteridir. Karakterli insan dendiği zaman kişilik özelliklerinden taviz vermeyen ve ortak doğrularla toplumdan onay gören davranışlara sahip insanlar anlaşılır.
Toplumumuzda insanlar bukalemun gibi durmadan değişebilmekte ve kendi özelliklerinden taviz verebilmektedir.Bu davranışları doğrultusunda belki bazı maddi menfaatler elde edilebilinir.Ancak şurası gayet açık ve net bilinmelidir ki,bu tür insanlara gösterilen ilgide aynen bu tür kişilerin yaptığı gibi sahte ve yalandan ibarettir.
Bu tür davranışlar devamlı yanında yalanı beraberinde taşır. Dini anlamda münafıklık, riya’da diyebileceğimiz içi başka dışı başka insanların ortaya çıkmasına neden olur. Aslında bu toplum açısında çok korkunç bir hezeyandır. Çünkü devamlı kişileri birbirine düşüren, kendi çıkarı için arkadaşlarını ya da aile üyelerinden birini anında harcayabilecek tipte insanların ortaya çıkmasına yol açar.
Aslında kişilerin kim olduğunu, dünya ve ahiret hayatından ne beklediğini bilmesi zaruridir. İşte bu bilinç hiçbir konudan kişinin kendi değerlerinden taviz vermesine imkân vermez. Kişiler yaşadıkları hayattın vicdani ve ahlaki muhasebesini yapmak zorundadırlar. Eğer bu tür bir hesaplaşmayı yapabilirlerse ne karakterlerinden taviz verirler nede yalan, riya ve insanları birbirine düşürmek gibi davranışlara meyil gösterirler.
Günümüz insanı başkalarının mutsuzluğu üzerine mutluluk kurmak istemektedirler. Bunun örneklerinden en belirgini hep ben olgusudur. Eğer kişiler hep ben diye hareket ediyorlarsa o toplumda yaşama barışını tesis etmek çok zordur.’’kendin için istemediğini, başkası içinde isteme’’aslında bu düsturla yola çıkıldığı zaman insanların birbirini anlaması ve sevmesi daha da kolaylaşır.
Hayattan ne istediğimizi bilmek çok önemlidir. Bütün kişsel tavizlerden sonra zengin ama onursuz bir insan gibi mi yaşamak, yoksa kendi karakterinden taviz vermeden, çalışarak, alın teriyle kişiliğinden taviz vermeden onurlu yaşamak mı? Aslında, konu gayet basittir. Ruhen ve vicdanen rahatlığı, yalan dolanla kurulmuş kişiliksiz bir hayata tercih etmektir.
Kendimize yaşamayı görev telakki ettiğimiz şu hayatta,önümüze serilen çoğu nimetleri görmeden,güzellikleri içimize çekmeden,yaşamadan,yaşıyormuş gibi yaparaktan dolduruyoruz bu fani ömrü.
Çok mu zor insanın kendisine,ailesine zaman ayırması!Çok mu pahalı insanların emrine sunulan güzelliklerin yanına gitmesi.
Çok zor deģil aslında nefes almak için değişik bir mekana giderek ruhunuzun dinlenmesini sağlamak.ille parayla gidilen yerler değil benim kastettiğim. Kimseye hava atacağım diye gidilen yerlerde değil.Bir park,bir pastahane,ufak bir cafe olabilir gidilebilecek yerler.Önemli olan kendinize değer vermeniz,ailenize değer vermeniz.
Yapılabilir mi?Çayı demleyip,bir ağacın gölgesine sığınarak rahatlamak?Olabilir dediğinizi duyar gibiyim.O halde,hadi kendiniz için birşeyler yapın.Saygı ile...
KÜÇÜK EMEL'İN RÜYASI
Bir bahar sabahıydı.O masmavi küçücük gözlerini yumuşturarak,
Bir kelebeğin peşinde sapsarı saçlarını rüzgarlara bırakarak koşturup duruyordu küçük Emel.
Çiçeklere konmuş olan arılar vızıldıldaşıyor,bütün ihtişamı ile kuşlar çikirdeşiyor,çok yakınlarda bir derenin ninni gibi gelen suyunun hışırtısı ortama ayrı bir renk
Katıyordu.
Bazı insanların hatta bazı toplulukların duygu,tepki ve iletişimlerini küfürle yaptıkları yadsınsmaz bir gerçektir.Bu gerçekliğin altında
Yatan realite her zaman kişilerin merakını uyandırmaktadır.
Bu durum bence kişilerin veya toplulukların kültür seviyeleri ile ilgili bir tepkimedir.Çünkü
Kişi içinde var olan birikimleri ile iletişim kurar.Eğer yeterli bilgi birikimi veya söyleyecek bir sözü yoksa bu durumda kendisini toplum içinde veya karşısındaki kişinin yanında kendini farklı kılmak veya küfürle kendini kanıtlamak,üstünlük kurmak veya korkurtmak
Parsellendi parça parça yurdumuz
Mondros'la hep bağlandı kolumuz
Çok kötüydü ülkemizde halimiz
Bizi bizden biri olan kurtardı.
Şımarmıştı hep samsunda ingiliz
Hergün beynimin içinden trenler geçer
Hiç bir istasyona uğramayan
Her gün otostop çeker yüreğim
Hiç bir sevdaya binmeden inerim.
Bu gün yürek doldu taştı
Gördüğüm şey başkalaştı
Yaşanılan bir telaştı,
Meğer herşey hiç birşeymiş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!