Adnan Deniz Şiirleri - Şair Adnan Deniz

İçimde kımıldarken bahar,
Yüreğimde hiç bitmeyen
O güzelim Ankara var.
O günlerde kalsaydık,

Bu sabah
Bir tüy gibi hafiften
Bahar düşmüş
Bahçemize.

Aylarca suskun olan ağaçların dalları yeşillendi.Her tarafı çiçek bahçesine döndü bahçelerin. Dağlarda sümbüller gülümsedi, güller tomurcuk verdi her yerde. Canlandı bütün tabiat, bir ninniye döndü dağlardan eriyen kar suları.
Bir nefes açımı gibi güzelleşti havalar.Her yanı kapladı, koyun, kuzu sesleri.Bir gayret geldi insanlara, bir başka anlam yükledi bizlere doğa.
Bu nasıl güzel hava tanrım, nasıl da güzelleşti yaşamak.içimizden nasıl da akıyor ırmaklar gibi
Güzel güzel duygular. Nasıl da güzel Tanrım, tabiatla dost olmak, nasıl da güzel tanrım bu güzel havalarda, bu güzel yurtta verdiğin nimetlerle baharları yaşamak.

İki dirhem bir çekirdek
çiçeklerini tak
Savur saçlarını bahar,
Kolay değil bahar olmak!

Eski resimlerde duruyor
Bütün hatıralar.
"an" gibi canlı
Resimde yaşananlar.

Dalında solmuş bir yaprağım,
Zamanın.
Beni anla dünya?
Soğuk bir yalnızlık,

Aslında pek çoğumuzun yaptığı tipik davranışlardan birisidir.Olmama ihtimalini,olabilme htimalinin önüne geçirerek öyle hareket etmek.

Hemde tedbir filan almaksızın yaparız bütün bu olumsuzlukları...Bana birşey olmaz anlayışıdır bahsettiğim.Mesela korona virüsüne karşı tedbirleri almamak için direnmek gibi.Aslında bilinçli bir direnme değildir bu,yalnızca ya," bana birşey olmaz" tezahürünün bir sonucudur.

Aslında pek çoğumuzun yaptığı tipik davranışlardan birisidir.Olmama ihtimalini,olabilme ihtimalinin önüne geçirerek öylece hareket etmek.

Hemde tedbir filan almaksızın yaparız bütün bu olumsuzlukları...Bana birşey olmaz anlayışıdır bahsettiğim.Mesela korona virüsüne karşı tedbirleri almamak için direnmek gibi.Aslında bilinçli bir direnme değildir bu,yalnızca ya," bana birşey olmaz" tezahürünün bir sonucudur.

Her şey o kadar çabuk oluyor ve o kadar çabuk unutuluyor ki!
Dün yaşananlar sanki bu gün kü yaşayanları ilgilendirmiyor havası hakim.O kadar boş vermişliğin mutlaka o kadar da olumsuz sonuçları olacak elbette.Ama önemli olan soru şu: Acaba bu kadar kayıtsızlığın temel nedeni ne? Çok şaşkın bir halde bunu düşünüyorum.
Kabullenmişliklerimiz o kadar çabuk ve pişmanlıklarımız o kadar kısa ki,Her şeyi çok çabuk tüketiyoruz.Her şeye karşı bana bir şey olmaz anlayışı var ya,o bizi bitirecek ,biliyorum.
Üzüntülerimiz,ağlayışlarımız olağan bir durum gibi süre geliyor.Sanki olması gereken olmuş gibi.Halbu ki yapacaklarımız var güçlüklere karşı,mücadelemiz olmalı,direncimiz olmalı sonuna kadar.Teslim olmak yok hiç bir güçlüğe karşı.Felsefe bu olmalı.Teslim olmak yok,var olmak için kurallara uymak gerekiyorsa,uymalıyız.

Nereye gideceğini bilmediğimiz kelimelerle binlerce yüreği kırıp döküyoruz. Sonra dönüp mutsuzluğumuzdan, yalnızlığımızdan ve anlaşılmadığımızdan dem vuruyoruz.