Hümeyra!
Kalbini yarıp, bahşedebilir misin sevgiye,
Bağışla desem, bağışlayabilir misin İstanbul’u.
Affetmenin heyecanıyla fısıldasam,
Sesimi duyar mısın?..
İçimde uzak bir gurbetin sızılarında,
Özümü soranlara, sözümle ders vereyim,
Ergenekon’dan beri, şahsiyetli Türk’üz biz.
Kelimeler çağlasın, izimle ders vereyim,
Zalimin karşısında, dirayetli Türk’üz biz.
Mazluma kanat geren, merhametli Türk’üz biz…
/
Tanrı dağlarında kurt, Anadolu’da aslanım,
Hürriyet ateşinde, alev alır dört yanım,
Bayrağıma can verir, damarda akan kanım,
Şehadetse sek içen, Türk’ün oğlu Türk’üz biz.
/
Beş kıtanın hepsine, mührümüzü vurmuşuz,
Yunus Emre pirimin, sözleriyle hemhalım,
Fuzuli söyledikçe, gurur doluyor halim,
Akif’in sözlerinde, vatan kokar her dalım,
Vatan mevzu olunca, azametli Türk’üz biz.
/
Bir öldük bin dirildik, ölmeyiz vatan varsa,
Bakış açısını değiştir duygularının,
Koy pusulanın kadranını hedefine doğru
Ölümü istiyorsan ısmarla meleğinden…
Gözlerini açtığında,
Hala bahar kokmuyorsa saçların,
Ve uçurtmaların peşinde koşmuyorsa bakışlar,
TUZUNU SİLKELEDİ DENİZ
Nefesimi tembihledim az önce,
Esmesin deli deli diye.
Denizi ıslatmış,
Dalgalara kafa tutmuştum,
ÜFLE NEFESİNİ NEYZEN
Üfle nefesini neyzen,
Toprağım tuza
Bakışlarım buza dönüşsün
Son nefes gelecektir, hep böylece bakmışım,
Mürüvvetin görmemek, ruhumu yıkar evlat.
Benki sana neslimi, emanet bırakmışım,
Bu yüzden evlenmemen, canımı sıkar evlat.
Bilgiden geri durma, çabala öğren çalış,
VEFASIZ
Gelip çaldı kapımı beterdir arzuhalim,
Dünyalara küstürdün kırıp gittin vefasız.
İsyana ramak kaldım yaprak tutmaz tek dalım,
Son darbeyi indirdin serip gittin vefasız.
VERME BENİ
Al beni vicdanının kuytularında sakla,
Cürmümüzü bağışla ellere verme beni.
İster defterimi dür ister tertemiz akla,
Bakışları vahamet zallara verme beni.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!