Adem Efiloğlu Şiirleri - Şair Adem Efiloğlu

Zamanın kalbine yazdığım sonsuz sevdiğim
İki yüz yirmi bir numaralı odanın kapısına astım bakışlarımı
Bedeni elbiselerinden taşan iki görevli
Çekiştire çekiştire soktu içeriye
Ayaklarımı diredim
Ellerimi önümde çapraz bağlamışlardı

BENDEN UZAKTA YAŞA

Kalbimdeki acılar zincirlesem susar mı?
Kin besleme bu başa benden uzakta yaşa.
Kanatlansa isyanım kalbim serden geçer mi?
Kalmasın bende neşe benden uzakta yaşa.

Çoktandır yazmıyorum, yazamıyorum belki de.
Kalem kendine küsmüşçesine kelimelere sitemkâr.
Oysa şehrin uğultuları çınlıyor kulaklarımda,
kalabalık hem de çok kalabalık ama
sahilde cilveleşen martıları duyuyorum,
kanatlarının çırpışlarını,

BEN SANA ERKEN SEN BANA ÇOK GEÇ



İçimde örselenmiş çocukla

BEN SANA YAZILIRIM

Vesikalı hasretim, el pençe divan durur,
Vuslatına akarım, ben sana yazılırım.
Alnımın kıyısına, özlemin mühür vurur,
Ortalığı yakarım, ben sana yazılırım.

BEN TÜRK’ÜM



Ben Türk’üm;