Vefasız Şiiri - Adem Efiloğlu

VEFASIZ

Gelip çaldı kapımı beterdir arzuhalim,
Dünyalara küstürdün kırıp gittin vefasız.
İsyana ramak kaldım yaprak tutmaz tek dalım,
Son darbeyi indirdin serip gittin vefasız.

Bir nebzecik hayalin gezerdi gözlerimde,
Adın tavaf ederdi durmadan sözlerimde,
Nefesim cezbe gelir durmazdım nazlarımda,
Sevdamızı fizana sürüp gittin vefasız.

Gam yükledin durmadan aşk çizdiğim tuvale,
Böyle hüzün dolması gelir miydi hayale,
Dilimi lal etmişsin gerek kalmaz suale,
Sanki açık yaramı sarıp gittin vefasız.

Çok derin dertlenirim konusu aşk olunca,
Yüreğime hasretin sığmayınca dolunca,
Bir gün aşkın mızrabı notamızı çalınca,
Kırdın sazı elime verip gittin vefasız.

Hayat bu ah neler var dolanan başımızda,
Umut dolu yarınlar gezerken düşümüzde,
Hangi sükut ses olur akan gözyaşımızda,
Sus deyip de susturdun garip gittin vefasız.

Ölü müyüm diri mi artık bunlar fark etmez,
Menzili aşk olanlar aşk yolundan çark etmez,
Her zaman böyle derdim “seven asla terk etmez,”
Sözünü dudağında kurup gittin vefasız.

Geceler nöbet tuttu uykular oldu ziyan,
Halimizi arz etsin şiirler artık uyan,
Bağrım infilak etti dayanırsa sen dayan,
Kalbimi ortasından yarıp gittin vefasız.

Ahvalimi sorma sen derdim var derdim ile,
Sabrımın taşlarını çiğnedim bile bile,
Bir kez olsun vuslatın girmemişken menzile,
Öyle uzaktan bakıp görüp gittin vefasız.

Senelerce sabırla emekledim bekledim,
Yeri geldi ağladım yeri geldi tekledim,
Derin sarstı yokluğun sol yanımı yokladım,
Âdem’i yüreğinden vurup gittin vefasız.

Âdem Efiloğlu
24 Mayıs 2026
Saat.14.39