Sen benim en değerli varlığımsın.
Hayatımın vazgeçilmezi oldun ilk günden beri.
Bir sene önce karşılaştık seninle.
Ömrümün senden öncesini
Seni aramakla geçirmeme değdi, doğrusu.
İnanıyorum, telafi edeceğiz kayıp yıllarımızı.
Seni kırmak ölümümdür, bilirsin.
Bilirim ki ölümümü bilmek seni üzecek.
Ama bir ihtiyaçtır ölümden bahsetmek.
Bronz bir ölümdür ilk akla gelen,
-Ki burada artık aktif değildir beden.
Asıl vahim olansa ruhun ölümü kabullenişidir.
Yazdıkça kayboluyorum.
Kendimi bilmediğim de oluyor bazen,
Kendime gelememeyi istediğim de.
Ama burdayım işte.
Özünden koparttım ben uzantısını,
Ekledim tüm sensizliklere.
Tarih 2 Ocak 2003, Perşembe...
Senden ayrılışımın 105. günü bugün.
Ben çok ama çok iyiyim.
Kendime çok dikkat ediyorum.
Tembihlediğin gibi terli terli su içmiyor,
Yağmurda dışarı çıkmıyorum.
Hassasiyetlerimin takıntı halini almalarına seyirci kalmak ne acı.
Bir şeyleri yoluna koymaya çalışırken göz ardı ettiğim
Küçük ayrıntılar yön verse de hayatıma,
Buna kayıtsız kalmaya çalışmak niye?
Hiç yardımcı olmuyorsunuz dostlar,
İçinde bulunduğum içimdeki çelişkilerden kurtulmama.
Ne demiştik?
‘Sonsuza dek ayrılmayacağız.
Bu aşkı ve birbirimizi ölümsüz kılacağız.’
Güzel demişiz…
De…
Bir şeyi unutmuşuz;
Hayatım boyunca yüzüm gülmedi,
Yüreğim mutluluk nedir, bilmedi.
Dostlarım terk etti, geri gelmedi,
Kaderim böyleymiş, ben ne yapayım?
Hayatım boyunca ağladım durdum.
Mutluluk dolu günlerim geride kaldı.
Yaşanan o güzel anlar sanki masaldı.
Bir el seni benim elimden çekip aldı,
Anladım ki, o meçhul el kadermiş, kader...
Ben sadece seni sevdim, suç mudur sevmek?
Kalbim tatile çıktı,
Geriye dönmeyecek.
Aşk işini bıraktı,
Bir daha sevmeyecek.
Vazgeçecek sevmekten,
Bu ilk sınavım, kar çiçeği.
Bugüne kadarki tüm sorular, cevaplar,
Tanımlar geçersiz benim aşk lügatımda.
Unuttum bütün bildiklerimi, bilmediklerimi.
Yeni baştan tanımlıyorum
Başta kendim olmak üzere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!