Senelerden 2000’di,
Mevsimlerden ilkbahar.
Aylardan Nisan’dı,
Günlerden Pazar.
Takvimde 17
Senin için çok şey yaparım ama,
Uğruna canımı feda edemem.
Ömrümün sonuna dek severim ama,
Seni Allahımdan fazla sevemem.
Bu kadar üstüme gelme, ne olur,
İnceden bir yağmur yağıyordu.
Yürüyordum.
Yüreğim ıslaktı.
Üşüyordum,
İliklerime kadar ürperiyordum.
Yüreğim çıplaktı.
Bir damla yağmurun diğerine değdiği gün,
Desen ki, ancak o gün kavuşuruz senle
Ve bilsem ki, o güne dek son bulacak ömrüm,
Yine de bıkmadan beklerim seni, özlemle.
Nasıl ki her gece yıldızlar gökte bekleşir,
Sınıfta kalmış bir sınıfsal anlayışın
En eski geleneklerinin devamına,
Realizme, septisizme, pragmatizme
Bütün izmlere, kısaca,
Ehl-i insafın baş kaldırısıdır bu...
Sorgulu sualli ama adabı ile
Bir sevgililer gününü daha layıkıyla idrak edememenin şuursuzluğu içinde,
Yalnızlıkla olan ilişkimin adını koymak niyetindeydim.
Karşılıksız sevmenin huzursuzluğu içimde,
Bense ezeli ve ebedi bir aşk diyetindeydim.
Birkaç kez başlayıp tamamına erdiremediğimiz şeyi
Nihayet baki kılmak fırsatını yakalamıştım.
Sadece bir şeyden emin olmak istiyorum;
Ben senin için tam olarak neyi ifade ediyorum?
Benimle olmaktan gerçekten mutlusun, biliyorum.
Peki ya, seni benimle birlikte görmelerinden?
Telefonuna numaramı hangi adla kaydettin;
Demek ki unutmuşsun
Seni çok sevdiğimi.
Demek ki unutmuşsun
Hep sana geldiğimi.
Tanımamışım seni,
Bir gönül yarası borcun var bana…
Alacağım olsun…
Almayacağım.
Varsın gönlüm sende,
Yaran bende dursun.
Bu yara yeter ona da, bana da…
Bu gece uyumayacağım, anneme inat.
Düş görmek değil midir uyumaktan murat?
Benim düşlerim mi kaldı, satıldılar haraç mezat.
Sen hala hayalimsin, uyutmaz beni bu tezat.
Gerçek olmayacak hayali niye görürüm, bilmem.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!