Adaletsiz Şaheser Şiiri - Kasım Kobakçı

Şu mağrur anıt yükselmiş, sarı kumlar tepesinde,
Mazlumların feryatları, çınlar şimdi köşesinde,
Hükümdarın zalimliği, işlenmiştir hücresinde,
Seyredenler büyülenip, baş eğerler ulu ferman,
Kapatılmış bütün zulüm, susmuş hepten koca devran.
*
Dilsiz köle sürüsüyle, taşınmıştır ağır taşlar,
Kamçıların gölgesinde, dökülmüştür kanlı yaşlar,
Göğe doğru uzanırken, yere değmiş garip başlar,
Kanlarıyla sulanmıştır, kurulan şu vahşi orman,
Zalimlerin ellerinde, can vermiştir nice kurban.
*
Heybetli bir piramittir, Firavun'un kanlı taşı,
Duvarlara kazınmıştır, ölenlerin son duası,
Hiç dinmedi çağlar boyu, kölelerin ağır yaşı,
Mermerlere yansımıştır, dinmeyen şu korkunç figan,
Zirvelerde toplanmıştır, yitirilen onca vicdan.
*
Taç giyenin kibri için, yontulmuştur tunçtan heykel,
Üzerine dökülmüştür, nice mazlum kanından sel,
Uzaklardan bakanlara, uzatır hep zehirli el,
İçindeki çürümüşlük, sızar taştan zaman zaman,
Dışarıdan izleyenler, bulur onda eşsiz derman.
*
Tapınaklar inşa etmiş, merhametsiz kör inançlar,
Sütunların arkasında, ezilmiştir masum başlar,
Kurbanların külleriyle, boyanmıştır bütün saçlar,
Adaletin terazisi devrilmiştir, kopsun tufan,
Sarayların kubbesinde, duyulur hep sessiz isyan.
*
Görünüşte kusursuzdur, imparator silsilesi,
Bastırılmış kitlelerin, duyulamaz cılız sesi,
Zindanlarda çürütülür, masumların iradesi,
Tahtırevan üzerinde, taşınırken kanlı hakan,
Secde eder etrafında, hür fikrini kavramayan.
*
Altınlarla süslenmiştir, tiranların şanlı eli,
Yıkımların ortasında, coşar deli dağlar seli,
Heybetli mermer salonda, gezer nicesi şüpheli,
İllüzyonun gölgesinde, uyur gezer onca insan,
Hüsranını içe atar, acı çeken koca vatan.
*
Şölenler tertiplenirken, dökülür yerlere yaprak,
Mahzenlerde inleyenler, diler çabuk yaksın toprak,
Debdebenin bedelidir, çamura düşen ak bayrak,
Toklar sarhoş dolaşırken, günah şerbetinde kanan,
Çığlıkları duymaz asla, şarabına zehir katan.
*
İllüzyonla boyanmıştır, taştan yapılma sütunlar,
Üzerinde gezinirken, adaleti unutanlar,
Sefaletin simgesidir, dipte sessizce yatanlar,
Alkışlarlar muktediri, celladına kucak açan,
Zulmün adı yazılmıştır, hep kan ağlar yüce divan.
*
Yıkılacak elbet yarın, şu adaletsiz şaheser,
Geriye kalacaktır tek, enkazdan çıkan gamlı yer,
Mazlumların ahı siler, çektikleri bunca heder,
Anlaşılır nihayette, hepsi koca boş hezeyan,
Hakikattir baki kalan, tiranlıktır dibe vuran.