Ben giderken geldiniz
Aramızda onca zaman
Siz bildiğinizi işlersiniz
Ben dilimi tutamam
Ne desem boş,demode...
Sokaklar yanar tutuşur öğle
güneşinin yamandığı yere
sokulur kertenkele telaşıyla çocukluk
avlusu taş duvarlı eve
İsterseniz ‘hayâl’ koyalım adını,
Bandırma Vapuru Samsun’a giderken...
Aslında bu rota,
Düşmana verilmiş nota!
Rüzgârı Mustafa Kemal,
Umudu yelken!
Ne güzel
Çiçeğin şakıması kuşta
Yıkaması gönül yorgunluğunu
İçe düşen her yokuşta
Yılgınlığa itirazı dövüşken suların
Bu dünyanın orta yeri sinema!
Dünya koltuklarına kurulmuş,
Çekirdek çitliyor!
Filmde kötü adam,
Toplamış çetesini,
Bu dünyayı iyice yontmalı
Kara kabuğundan
Damar damar girip ayartmalı
Ürkek sevincini, cesaretini
Çağırmalı meydanlara en gür sesiyle
İnsan, hatırlatmalı
Ömür dediğin nedir ki
Geçer gider elbette
Şarkılar gibidir
Hafif, uçarı, revnaklı
Çalınır, söylenir, unutulur sonra
Ömür dediğin nedir ki
Özetle söylemek gerekirse:
Toprak, kendini tanır
Su, yolunu bulur
Aklını karıştırsa da
Kar toplayan güneş
Alt tarafı kuş demeyin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!