Nefis misin gönül mü? Her kim isen doğru dur!
Çok aşarsan haddini, ceza yağar başına!
Sanma senin her arzun, yerindedir doğrudur!
Verilene şükret de; hiç sızlanma boşuna!
Hiç saydın mı kaç türlü, nimet vermiş yaratan?
Kalmaz ise iş Allah’a;
Ermez asla kul felaha!
Nusret olmazsa Mevla’dan;
Mahkûm olur kul ah vah’a.
Kilit onda miftah onda!
Olmasaydı ahiret; ne anlardın yaşamdan?
Birkaç günlük bir hayat; eder miydi de mutlu?
Kalpte iman olmasa; çok çekerdin dert gamdan!
Bulamazdın hiç huzur, olamazdın umutlu!
Kan ağlarken koca arz;
Sen atarsın kahkaha?
Terk olurken onca farz;
Devam dersin her gafa?
Olmuş ekser bi-çare!
Bal akıtsın tüm diller, dua, dua kandilde
Dile gelsin bu gece, ihlas ile din dilde
Nail olmak istersen, bin aydaki feyiz’e;
Yakarmanın ardından, aminlerle dol dil de!
İhtiyarlık bir nimet, kıymetini bilene!
Çünkü onda günaha, olmaz fazla alaka.
Nimet değil nikmet o; manen bedbaht olana!
Öylelerin hakkından, gelir ancak falaka!
Kırka kadar geçmezse, seyyieyi hasene?
Demiyor mu hadiste; men sabere zafere?
Demesini diyor da; elbet sabrı bilene.
Mecbur ise her insan, zafer için sefere;
Kalamazsın sen muaf, kendine gel ey ene!
İlk durağın nere de, kabir olsun son durak?
Ey düşmanı durmadan, taşralarda arayan!
Onu yadda arama, bak hanenin içine!
İstiyorsan bilmeyi; kimdir onlar çok ayan?
Bak evlat ve ayalın; dine sığmaz suçuna!
Sen ak derken, diyorsa; ona kara evde eş?
Bir kanunken âdem olmak;
Gayet zordur adam olmak!
İstemezsen adem bulmak;
Ol daima soran adam!
Adamlığa emek gerek!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!