Çözmüş çoklar şifreyi(!)
Gayet mebzul mutluluk
Terk edince çok şeyi;
Artı; gelmiş kutluluk(!)
Hiç kalmamış istisna(!)
Sıyrıl artık şu gafletten!
Yeter kurtul ataletten!
Başın dertte betaletten!
Bugün ölsen ne yapardın?
Yıllar yılı aynı tavır!
Baki sanır bu ölümlü cihanı;
Şu gafile laf anlatan yok mudur?
Mesken bilir kendisine şu hanı;
Desenize bu yaptığı hak mıdır?
Ne dediysem; “he” demedi sözüme;
Biri dedi bugün bana;
İman yokmuş şunda Hakka?
Ben de dedim o insana;
Evet denir mi hiç na-hakka?
Varsa kulda şayet akıl;
Gücün varken döv demiri tavında!
Tav kaçmışsa ısrar etme savında!
Hak fikir’i sonuna dek savun da;
Yanlışlarda ısrar etme başbakan!
Bir gün olur, miat dolar sonunda.
İmtihanın gereği, küfür olur berdevam;
İnkar devam etse de, zulüm devam edemez!
Şu ikiyle savaşı, sakın kesme der davam;
Yoksa Mü’min Cennete, asla, kat’a gidemez!
Baki varken alemde medet umma faniden!
Çünkü; fani yar, yaran, çekip gider aniden!
İstiyorsan gerçekten, sonsuza dek saadet?
Beri yaşa Allaha engel olan maniden!
Memadali, Memadali;
Niye değil huyun ali?
Onca fırsat verilmişken;
Gel yüklenme şu vebali!
Memedeli, Memedeli!
Bir Mü’minde cem olmaz, asla iman ve yalan!
Kizb bir dile yerleşse, olur kalbi bil talan!
Acil rücu etmezse, kazib kişi şu halden;
Kovar kalpten imanı, nihayette o yalan!
Büyük lütuf talebelik;
Mümkün ise ol talebe!
Ondan geçer her bilgelik;
Hayırlıyı al talebe!
İlim olsun talebinde;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!