Baki sanır bu ölümlü cihanı;
Şu gafile laf anlatan yok mudur?
Mesken bilir kendisine şu hanı;
Desenize bu yaptığı hak mıdır?
Ne dediysem; “he” demedi sözüme;
Sonsuz gençlik var iken; dert olamaz şu yasa!
Sende etme o, zaman, beyhudeye hiç tasa!
Haber sağlam kaynaktan, öyle diyor kitapta;
Duymayana duyurup, müjde edin siz nas’a!
Yahu nedir bu ısrar?
Var mı bunda bir esrar?
Ettim belki bin tekrar;
Sınavım var sınavım!
Yok, fazladan zamanım!
şiir şuur demekse, hani nerde o şair?
Sen sanatı kim için yaptığını sanırsın?
Hikmet yoksa içinde, şuur olmaz o şiir!
Sanatı sanat için, yaparsan aldanırsın!
Sanat, Sani içinse, hani nerde o ima?
Çözmüş çoklar şifreyi(!)
Gayet mebzul mutluluk
Terk edince çok şeyi;
Artı; gelmiş kutluluk(!)
Hiç kalmamış istisna(!)
Biri dedi bugün bana;
İman yokmuş şunda Hakka?
Ben de dedim o insana;
Evet denir mi hiç na-hakka?
Varsa kulda şayet akıl;
Allah; “korkun! ” der iken; nasıl korkmazsın haktan?
Hem de ondan korkarken, onca Nebi ve veli!
Derhal öğren doğruyu ve uzaklaş na-haktan!
Yoksa sana bilenler; derler inan zırdeli!
Yok küfran da bir fayda;
Münkir olma, Mü’min ol!
Bil imanda her fayda!
Münkir olma, Mü’min ol!
Göz kapama şemse sen!
Mü’min olmaz mihenksiz, yoksa sizin yok mudur?
Veyahut ta kıstaslar, binler kadar çok mudur?
Müslüman’ın ölçüsü; Kitap ile Sünnetken;
Başka mihenk aramak, maslahat ve Hak mıdır?
Bir Mü’minde cem olmaz, asla iman ve yalan!
Kizb bir dile yerleşse, olur kalbi bil talan!
Acil rücu etmezse, kazib kişi şu halden;
Kovar kalpten imanı, nihayette o yalan!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!