Ne yaptın Müslüman? ettin intihar!
Üstelik bununla, ettin iftihar(!)
Noel mi kutlarmış, mü’min-i kamil?
Kazancın zillettir, artı; bir de; nar!
Rota şaşan ben miyim, yoksa beşer mi?
İnsan olan bu kadar, deniliğe düşer mi?
Kitap, sünnet mihenkken, niye şaşar ki millet?
Heva’sını Rab eden, bir de der ki; şu şer mi?
İmtihansa şu hayat; oyalanma boş şeyle!
Onu dolu yaşayıp, meşgaleni hoş eyle!
Sakın saçıp savurma, ömür denen nimeti!
Maslahatsız ne varsa; üç talakla boş eyle!
Melun şeytan hasmındır, dostun sanıp aldanma!
Bir vatandaş öz Türkçeden dem vurur(!)
Kabuk Türkçe var mı bre, Şair’im?
Has dilime hem köpürür hem vurur;
Böyle bir kul, nasıl der; ben şairim?
Yersiz gadap her kulun, mutlaka aleyhine!
Kapılırsan öfkene, alır seni rehine!
Madem o şey şeytandan, girdabına kapılma;
Böyle yapan sabir’in, döner her şey lehine.
Ey Allah’a bigâne!
Ondan başka Rab mi var?
Olma lütfen divane!
O, tek İlah ve de yar!
Böyle iken hal durum;
Önce öğren ne imiş, hakikatte baba’lık!
Akıl verme diyerek, etme lütfen kaba’lık!
Numune mi istersin? İşte sana numune;
Resulullah dururken, model sorma babalık!
Öleni ilah bilmek; ne de garip bir inanç!
Böyleleri acilen, baki Mevla’ya muhtaç!
O, her yerde hazırdır ve Nazırdır be şair;
Ona iman eylemek; dertlerine tek ilaç!
İhtiyarlık bir nimet, kıymetini bilene!
Çünkü onda günaha, olmaz fazla alaka.
Nimet değil nikmet o; manen bedbaht olana!
Öylelerin hakkından, gelir ancak falaka!
Kırka kadar geçmezse, seyyieyi hasene?
Ermek için kemale;
Önem atfet amale!
Yoksa Mevla düşürür;
Dünya, ukba kem hale!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!