Kim demiş ki garip gülmez?
Kim demişse yalan demiş!
Rab gül derse nasıl gülmez?
O, demiş de kim gülmemiş?
Gülme anı değil şu an!
Kesin gayr’dan ümidi, ne var ise onda var!
Ondan başka her kapı; muhtaçlara bir duvar!
Yalnız bab-ur Rahmanda; tüm dertlerin dermanı;
Şu alemde o yazar, ancak geçer fermanı!
Allah; “korkun! ” der iken; nasıl korkmazsın haktan?
Hem de ondan korkarken, onca Nebi ve veli!
Derhal öğren doğruyu ve uzaklaş na-haktan!
Yoksa sana bilenler; derler inan zırdeli!
Saçlarına kar yağmış, aynalara baksana!
İkinci bahar diye, Hiç avutma kendini!
Şu kısacık ömür’ü, niye vermiş Hak sana?
Sonsuz bahar istersen, güzel yaşa sen dini!
Yok küfran da bir fayda;
Münkir olma, Mü’min ol!
Bil imanda her fayda!
Münkir olma, Mü’min ol!
Göz kapama şemse sen!
Mü’min olmaz mihenksiz, yoksa sizin yok mudur?
Veyahut ta kıstaslar, binler kadar çok mudur?
Müslüman’ın ölçüsü; Kitap ile Sünnetken;
Başka mihenk aramak, maslahat ve Hak mıdır?
Ne yaptın Müslüman? ettin intihar!
Üstelik bununla, ettin iftihar(!)
Noel mi kutlarmış, mü’min-i kamil?
Kazancın zillettir, artı; bir de; nar!
Rota şaşan ben miyim, yoksa beşer mi?
İnsan olan bu kadar, deniliğe düşer mi?
Kitap, sünnet mihenkken, niye şaşar ki millet?
Heva’sını Rab eden, bir de der ki; şu şer mi?
İmtihansa şu hayat; oyalanma boş şeyle!
Onu dolu yaşayıp, meşgaleni hoş eyle!
Sakın saçıp savurma, ömür denen nimeti!
Maslahatsız ne varsa; üç talakla boş eyle!
Melun şeytan hasmındır, dostun sanıp aldanma!
Bir vatandaş öz Türkçeden dem vurur(!)
Kabuk Türkçe var mı bre, Şair’im?
Has dilime hem köpürür hem vurur;
Böyle bir kul, nasıl der; ben şairim?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!