Biri dedi bugün bana;
İman yokmuş şunda Hakka?
Ben de dedim o insana;
Evet denir mi hiç na-hakka?
Varsa kulda şayet akıl;
Allah; “korkun! ” der iken; nasıl korkmazsın haktan?
Hem de ondan korkarken, onca Nebi ve veli!
Derhal öğren doğruyu ve uzaklaş na-haktan!
Yoksa sana bilenler; derler inan zırdeli!
Yok küfran da bir fayda;
Münkir olma, Mü’min ol!
Bil imanda her fayda!
Münkir olma, Mü’min ol!
Göz kapama şemse sen!
Mü’min olmaz mihenksiz, yoksa sizin yok mudur?
Veyahut ta kıstaslar, binler kadar çok mudur?
Müslüman’ın ölçüsü; Kitap ile Sünnetken;
Başka mihenk aramak, maslahat ve Hak mıdır?
Bir Mü’minde cem olmaz, asla iman ve yalan!
Kizb bir dile yerleşse, olur kalbi bil talan!
Acil rücu etmezse, kazib kişi şu halden;
Kovar kalpten imanı, nihayette o yalan!
Büyük lütuf talebelik;
Mümkün ise ol talebe!
Ondan geçer her bilgelik;
Hayırlıyı al talebe!
İlim olsun talebinde;
Memadali, Memadali;
Niye değil huyun ali?
Onca fırsat verilmişken;
Gel yüklenme şu vebali!
Memedeli, Memedeli!
Baki varken alemde medet umma faniden!
Çünkü; fani yar, yaran, çekip gider aniden!
İstiyorsan gerçekten, sonsuza dek saadet?
Beri yaşa Allaha engel olan maniden!
Madem hayat imtihan ve de ömür kısadır;
Ciddi çalış uhra’ya, son ver artık gaflete!
Dediklerim gerçektir ve İlahi yasadır;
Uyanmazsan acilen, dönüşecek gaf bet’e!
Kesin gayr’dan ümidi, ne var ise onda var!
Ondan başka her kapı; muhtaçlara bir duvar!
Yalnız bab-ur Rahmanda; tüm dertlerin dermanı;
Şu alemde o yazar, ancak geçer fermanı!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!