Ey başıboş sergerdan, sokak cadde dolaşan;
Nedir şenin şu halin, yok mu kutsi bir gayen?
Ey herkese bulaşıp, onla bunla dalaşan;
Tez aklını başa al, tükeniyor sermayen!
Madem sen bir askersin, öyle davran ve yaşa!
Gönül denen o hane;
Zannetme ki kerhane!
Dersen nasıl bir hane?
Derim; o yer mabettir!
Kalp denilen şu hane;
Gönül senin değil ki; gayriye versen onu!
O, Allah’ın mülkü iken, yapamazsın sen bunu!
Kalp mirat-ı Samed’dir, ona müştak her daim!
Lütfen etme sen onu, maşukunun yoksunu!
Çıkmış işler çığırdan, düzelmesi zor gibi?
Zira ekser onarmaz, tahribata meyleder!
Bu vahamet içimi, yakar semli kor gibi
Çoklar görmez kitabı; “bana göre şöyle” der.
Dönmüş zenci saçına, işe yarar her bir iş;
Hacı dayı, hacı dayı;
Bu kaçıncı haccın dayı?
Yönel başka görevlere;
Verme bize acı dayı!
Bir baksaydın etrafına;
Bakıp hali hazıra, düşme dostum yeise!
Mülk sahibi Allah’tır ve ondadır zimamlar!
Zannetme ki; yetkiyi, verir başka reis’e!
Geldiğinde zamanı, o, nurunu tamamlar!
Hakka uymaz dervişi;
Yaptın onun ermişi(!)
Bu yetkiyi acep sen;
Kimden aldın ey kişi?
Dinden cüdaysa mürit;
Hiç olur mu arkadaş, hak etmeden kutlama?
Yoksa böyle bir belgen? Yılbaşını kutlama!
Gafillerin halini, örnek almak büyük gaf;
Neticeyi düşün de; her cümbüşe atlama!
Koyamadım san ad;
Sahi dostum sen nesin?
Geldin bana fazla yad!
Lütfen söyle sen nesin?
Neden niye niçinse?
Ahsen benim torunum
Yok, onunla sorunum
Kaybı Allah bilir de;
Olur, belki yarınım?
Çekmiş kızım ismine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!