138- Tu Ciraneki Dıle Mıni

138- TU CÎRANEKÎ DILÊ MIN Î

Jiyan bêhejmar rûyan tîne rêya me,
piraniya wan tên jibîrkirin,
Hin dibin cîranên dilên me.
Hin ji bo demekê dimînin,
Hin dibin bîranîn û diçin.
Hin kes li deriyê te dixin,
Hin kes dibin mala te...
Ew bêdeng tên û li cihê herî hêja yê jiyana te bicîh dibin.

Tu tam di cihekî wisa yê jiyana min de yî.
Mîna qenciyek bêdeng ku di jiyanê re derbas dibe,
Bi hebûna te pir zêde dibe, di nebûna te de tê xwestin...
Dema ku ez li te dinêrim, ez ne kêmasiyên xwe dibînim,
Lê bedewiya ku te li jiyana min zêde kiriye.
Di her ronahiya ku dikeve ser rêya min de,
Di her bîranînek xweşik de ku dilê min dixe,
Ez şopa te dibînim.

Ger ez îro bikaribim bihêztir bisekinim,
Ew beşek ji te ye, ji cihên ku te dest lê daye tê.
Her hevokek ku navê te tê de tê gotin,
Di hundurê min de bi spasdariyê deng vedide.
Kîjan bîranînê ku ez ber bi wê ve diçim,
Hewldana te di quncikekî wê de heye. Çi kêfa ku ez pê ve girêdayî bim,
Para te li derekê di nav de ye.

Di çavên te de, ji evînê wêdetir,
Min şopa dilekî dît ku wate û bedewiyê li jiyanê zêde dike.
Dema ku min li siya xwe ya ku di ronahiya te de xuya dibe nihêrî,
Min rûyê xwe li wir nedît,
Lê jiyana xwe.

Di navbera min û jiyanê de radiweste...
Her helbestekê ku ez xwe tê de vedişêrim,
Tu li derekê winda yî.
Hemû hevokên ku navê te tê de xuya dike,
Hinekî şermok...
Hinekî xwar.
Ger ez destê xwe bidim te, tu pir zêde dibî,
Ger tu dûr bikevî, tu dibî êvar.

Ger min bixwesta niha spasiya te bikim,
Peyv kêm dimînin.
Çawa ku gul bêhna xwe hildigire,
Ez spasiya ku ez ji bo te hîs dikim di dilê xwe de hildigrim.

Ez pir kêfxweş im ku rêyên me li hev ketin.
Ez pir kêfxweş im ku te şopa xwe li ser jiyana min hişt.
Ez pir kêfxweş im ku te bi hebûna xwe cîhana min hinekî din ronî kir.

30.12.2000