108- DÎSA EZ Ê BIM
Bibêje "Ez ji te hez dikim" û ber bi bêdawîtiyê ve bimeşe,
Dûr bikeve, ber bi wê sînorê dawîn ve ku nexşe lê diqedin...
Dema ku tu digihîjî wê girêka dûr ku roj hilatînê ji bîr dike,
Di her valahiyek ku tu siya xwe dihêlî de, tu ê dîsa min bibînî.
Bibêje "Ez ji te hez dikim" û xwe vedikişîne nav tariya xwe,
Bikeve nav agirên herî dijwar û aloz ên erdê...
Di wê gavê de ku tu ji nav xweliyê belav dibî û dişewitî,
Di wê nefesa germ de ku tu digirî, ew ê dîsa ez bim.
Tu difikirî ku çûyîn tenê xatirxwestinek e,
Lê her gavek ku tu diavêjî rêyek veşartî ye ku ber bi min ve diçe.
Ferq nake ku tu birevî ku derê, çiqas dûr bimeşî,
Li her quncikê kolanê ku tu bizivirî, ew ê dîsa ez li bendê bim.
10.06.2026
Ali Fırat DicleKayıt Tarihi : 10.06.2026 17:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!