Ziya Kara Şiirleri - Şair Ziya Kara

Çok sevdiğin biri tarafından hiç sevilmiyor olmak katlanılabilir bir durum değil!
Buna rağmen hiçbir kimsenin seni anlamıyor olmasıda çok garip
Bu durumda başta kendin olmak üzere herkesi her şeyi sorgulamalı
Vicdanının sesini dinlemeli, kimseden sevgi ve merhamet beklememelisin...

Çok istedim sensiz olmak, seni unutmak
Kaderim bana her türlü mutluluğu çok görmüş
Mutluluğa giden yollara duvarlar örmüş
Daha doğarken ölmeden öldürüp de gömmüş!

Çok istedim sensiz olmak, seni unutmak

Sen geldin ya dünyalar benim oldu
Çok özlemiş, çok özlemiştim seni
Sesini, bakışını, gülüşünü
Sen geldin ya dünyalar benim oldu
Çok özlemiş, çok özlemiştim seni
Ne gecem belliydi nede gündüzüm

Konuşacaktık olmadı
Buluşacaktık olmadı
Olabilecek çok şey hayal ettik
Her nedense; olabilecek hiçbir şey olmadı!

Öğrendiğimi sandığım
Birçok şeyi,
Hälä da;
Olması gerektiği gibi
Öğrenemediğim,
Gün gibi;

Keşkelerimize her gün biraz daha çoğalan keşkeler ekliyorsak,
İçimizdeki girdabın derinliklerinde kaybolup yok olacağız!
Yaşama her yönüyle sarılarak, an be an değerlendiremiyorsak,
Çok yazık! Bütün bir hayatı korkularla, kuşkularla yaşayacağız...!

Çok yordun beni çok
Her gün bir önceki günü arattın
Gecelerce uykusuz bıraktın beni
Bir dediğin bir dediğini tutmadı
Sev dedin, taparcasına sevdim
Sevme dedin, daha delicesine sevdim

İçimde bir duygu var
Saklamak, gizlemek istediğim.
Ilık, sıcak bir his
Saklayamadığım, gizleyemediğim,
Sevgi mi? Aşk mı? Çözmek isteyip çözemediğim...

Fark etmiyor; sabah, akşam, gün, gece
Bilinçli yaşadığımız sürece
Çok şey öğreneceğiz hece,hece
Paylaşmak üzere cümle cümle
Sonradan sonraki son ana gelince
Sonun sonu çözümsüz bir bilmece!

Yaşayan bir ölü olmaktansa;
Ölmüş olan; yaşayan biri olmayı,
Kendime yeğlerim diyemem.
Çünkü; ben hayatı seviyorum...