Yüksekteyim!
Hem de erişilmesi güç bir yükseklikte.
Rüzgar estikçe esiyor,
Sarsılıyorum...
Önümde sonsuz bir boşluk!
Düşer miyim düşmez miyim?
Yokluğunu çoktan hissettim, hissettim de; şımarırsın diye söylemeye dilim varmadı.
İtiraf ediyorum, bana sen lazımsın; sana da ben...
Elimi ayağımı senden çeksem de
Bedenimi benliğimi senden alsam da
Sende kalan ruhumun hali ne olacak
Söylermisin!?
Söz vermiştik birbirimize
Gelecek yaz neler neler yapacaktık
Yazı göremedik birlikte
Sözümüz söz............... elbette
Ölüm de ne ki!
Bir kimseninyaptığı hatasını kabullenerek,
kendisine çekidüzen vermesi
her ne kadar bir erdemlik olsa da;
ben bir hata yaptım diye
kendimi affedemezken,
hata üstüne hata yapan;
Senin etin ne budun ne
Geçmişin belli, geleceğin meçhul
Sen kimsinki
Bir de ahkam kesmeye kalkıyor
Ona buna sataşıyor dedikleri
Sözü edilen kişi
Söylediğim, verdiğim
Hiçbir sözü unutmadım
Söz uçar, yazı kalır
İnanabilirsin bana
Öyle bir söz verdim ki
Hem sözlü hemde yazılı
Yalanın beyazı karası pembesi mavisi olur mu hiç!?
Yalan yalandır,
Yalana sarılmak,
olsa olsa;
zehirli bir yılana sarılmak gibi bir şey olur,
kara bulutları tetikler;
Bir an, birkaç yıl değil, bir ömür boyu
Sen bende ben; ben sende sen olalım diye
Yollarına gül de döktüm dil de döktüm
Ama sen ne hissettin nede anladın
İnan bana, benden daha çok sen
yalnızlığa mahkum olacaksın!
İnsanın kendi kendini avutmaya kalkması
bir işe yarar mı bilmiyorum ama
yalnızlığa çare ilaç olarak iyi geldiği kesin...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!