Ben; beni kör kuyulara, yangınlara, derin sulara atsam, atsamda kendimden kurtulsam
Seni sana bıraksam, sen de benden kurtulsan; iki arada bir derede kalmaktansa
Geçmişimizi geleceğimizi açık açık konuşsak
Bir çıkar yol bulup her şeye yeniden başlasak nasıl olur?
Yerine göre, gülenle gül; ağlayanla ağla
Ama asla laubali olma, haddini de aşma
Olabildiğince; tatlı dilli güler yüzlü ol ki
Hiçbir zaman kimse sana müdahale edemesin
Senin bu halini kıskananlar olursa da hoş karşıla
Zaman içinde onlar da değişir,
İnanabileceğim, güvenebileceğim
Kimim kimsem yok
Kalabalıklar içinde yapayalnızım
Yalnız doğdum, yalnız öleceğim
Yalnızlık allaha mahsus denilsede
Yalnızlığın ne menem bir şey olduğunu
İnsanın kendi kendini avutmaya kalkması
bir işe yarar mı bilmiyorum ama
yalnızlığa çare ilaç olarak iyi geldiği kesin...
Seni ilk gördüğüm gün aklıma düştün
Yüreğim kıpır kıpır oldu
Açlığımı, susuzluğumu gidereceğini düşündüm
Yanılmam sanıyordum ama yanılmışım
Yine bir şey değişmedi
ve ben hala yalnızım
Sen ve ben, yani biz insanlar
yıllara meydan okumaya kalkarken;
yılların bize meydan okuduğunun farkına bile varamadan, umursamazlık içinde bir ömrü tüketirken;
acıların en büyüğünü, en acısını
sevdiklerimize; bizi sevenlere yaşatıyorsak,
hiç beklemeden; hemen, şimdi;
Sen kimsin, ben kimim, kime ne
Ben; benim o eski ben olduğumdan emin değilim
Her şey, herkes çok değişti
Tadı tuzu kalmadı hiçbir şeyin
Anlam bile anlamını yitirdi
Cümleler hiçbir mana ifade etmiyor
Onu yapma bunu yap
Bunu yapma onu yap
Böyle diye diye
Tükenmişlik sendromu içinde
Bir ömür tüketirken
Nasıl tükettiğimizin
Bir an, birkaç yıl değil, bir ömür boyu
Sen bende ben; ben sende sen olalım diye
Yollarına gül de döktüm dil de döktüm
Ama sen ne hissettin nede anladın
İnan bana, benden daha çok sen
yalnızlığa mahkum olacaksın!
Benden aldığın ne varsa yak gitsin
Hiçbir resim, hiçbir yazı bırakma
Hatırlama; anma; sorma, söyleme
Beraberliğimiz, anında bitsin!
Yak gitsin, bırak bitsin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!