Hiçbir kimse,
ölmeden öldüm diyemez
Ölmek demek;
belki de
ölümsüz olarak
yeniden yaşamak demek
Hayallerin bir adım ötesinde
Her sonun sonunda bir sonsuzluk var
Sonsuzluklarda uçulunabilirde
Düşüp yere çakılınabilirde
Bir şey değişirse her şey değişir
Seni bana hatırlatacak ne varsa
Hepsini, her şeyi bir bir yakacağım.
Bundan böyle; nerde akşam orda sabah
Dünyanın anasını satacağım!
Ne söylüyorsa; sade dilim söylüyor
Benim sana verdiğim değeri
sen kendine vermedin
beni hiç düşünmedin
üzdün, kahrettin
ama ben sana
küsemediğim, kızamadığım için
Arama, sorma, söyleme diyorlar
Nedir bu böyle bana yapılanlar
Ben çoktan öldüm de haberim mi Yok!
Susunca olmuyor, konuşunca olmuyor
Susmakla konuşmak arası bir yerde bocalayınca
Kararlılık bazında da ikilemde kalınca
Düşünülen, istenilen, hayal edilen hiçbir şey olmuyor!
Hasta olmuşum, kime ne?
Kim sorar ki; ne olmuş bana.
Muhtacım her zaman sana.
Sen yoksun, ben kendi kendime...
Ölsemde kime ne! ?
Sevginin gönlümdeki kilidi sen
Mutluluğun anahtarı sendeki ben
Sevdanın reçetesini yazalım
Birlikte yaşayalım, yaşlanalım.
Bir gün yokluğumuz hissedilirse
İlk günkü heyecan yok ki içimde
Kara bulutları dağıtabileyim
Yağmurlara doluya tutulmadan
Yine benliğinde eriyebileyim.
Denizi görmüyorum gözlerinde
Bir canım var istiyorsan
Onu da sana vereyim
Gözünü allah doyursun
Sana daha ne diyeyim
Param yok pulum yok benim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!