Ziya Kara Şiirleri - Şair Ziya Kara

Sen farkında olmayabilirsin ama
kalleşlik senin ruhuna işlemişse,
senden hiçbir hayır gelmez
Gözünü kulağını aç; gör, duy, dinle
Sen değişebilirsen, her şey değişebilir...

Hayatında başka biri varken,
çok istememe rağmen;
içim el vermiyor,
sana dokunamıyorum
Gün içinde; gece boyunca
ve gelecekte,

Benim için sen herhangi bir kimse değildin; ama herhangi bir kimse gibi davranarak beni hayal kırıklığına uğrattın
Buna rağmen sana tavır koymadım, her şeyi zamana bırakarak sana belli etmeden bekledim
Akıp giden zaman içinde ne sen değiştin nede ben, bu durumda bu ilişkiyi sürdürmeninde bir anlamı kalmadı
Her şeyin ötesinde, sen herhangi bir kimse değil benim için hala çok değerli birisin, bundan böyle de varsın; ama ne yazık ki yoksun, bunu olsun umarım hissedersin...

İnsanlığı anlıyorum da
insanları hiç mi hiç anlamıyorum
Oldukları gibi görünmemelerini
göründükleri gibi olmamalarını
anlamlandıramadığım;
ben benden gidinceye kadar da

Yılların yorgunluğuna bir şekilde göğüs gerebiliyordum
Ama senin yarattığın depremlere dayanamadım
Enkaz yığınları altından çıkarak kurtulsam bile
Bunca zaman sonra ayağa kalkıp toparlanabilir miyim
Hiç bilmiyorum!

Hiçbir kimsenin hiçbir kimse hakkında
haksızlık etmeye hakkı olmamalı ki;
hiçbir kimse de
hiç bir kimseye haksızlık edemesin!

Yarım yamalak yaşanmışlıklardan sonra
Sende kalan yanının tamamlanmadığı
Her günün bir ömür gibi geçtiği
Geçen zamanın her gün
Ömrümden bin ömür aldığı
Senin yerini kimsenin dolduramadığı

Söylediğin sözleri
ben sana yakıştıramadım ama
sen kendine yakıştırabilmişsen
mesele yok o zaman
Bir daha hiç görüşmemek üzere
yolun açık olsun demekten başka

Çocukluğumdan bugüne
Ömrümden gelip geçen yıllarda
Bu günleri hiç böyle hayal etmemiş
Çok başka hayaller kurmuştum ama
İğne ile kuyu kazdığım halde olmadı mı olmuyor
İyi niyet hoşgörü hiçbir işe yaramıyor

Senin beni bir başıma bırakıpta gideceğin
hiç hesapta yoktu
Aklına ne esti bilmiyorum ama
hesabı kestin, kapattın ve çekip gittin
Bir elvedayı bile çok gördün ya sen bana,
benim söyleyecek bir sözüm kalmadı sana