Her canlı; bir gün keşfedilmeyi ister ve de bekler,
Akılla mantık birleşince; ne gam kalır, ne de keder! ...
İlk defa bu kadar yalnız kaldım,
Geceyi uykusuz sabahladım;
Sabaha kadar sizi aradım,
Güne; kaldığım yerden başladım!
Sorumluluğumu biliyorum,
Kızgın değilim, olamam da zaten
Olabilsemde; kırgınım sadece...
Ne oldu böyle bize hakikaten
Sensizliği hakettim mi ben sence! ?
Bugün senin günün, bensiz de olsa
Bugün doğum günün, sakın unutma
Unutma beni de bir an hatırla
O günden bana da bir anı sakla!
Benden hiçbir zaman öğrenemezler
Kor kor ateş sardı yüreğimi
Alev alev alevlendi tenim
Damla damla döküldü terim
Aşkının yanardağında
Gök yüzünün sonsuzluklarında
Üşüdükçe üşüdüm! ..
Benim sensizliğimle eriyişim
Akşamların mum gibi eriyişine benziyor
Sonu gelmez kainatta...
Bu öyle bir tabiat kanunu ki;
Günler gecelere
Geceler yine gündüzlere dönüşüyor
Hatıralarımla hayallerimin en üst doruk noktalarına ulaştığımda,
Ezelden ebede kadar sende olduğumu, senin olacağımı bil yeter!
Dolu dizgin yola koyulduğum sevginin, aşkın gizeminden dem vurduğumda,
Özlemlerim cennet ile cehennem arası bir yerde, seninle sende biter! ..
Zaman zaman yakınlaştığım kimseler olsa da;
Ne gözüme girebildiler,
Ne de gönlümü fethedebildiler.
Her defasında hayal kırıklığı yaşatarak,
Dünyayı başıma dar etmekle kalmadılar;
Yaktılar, yıktılar adeta!
Gözümün nuru, gözbebeğim
Dünüm, bugünüm ve yarınım
Canım, kanım, suyum, ekmeğim
İstediğim, isteyeceğim
Bir türlü vazgeçemediğim
Gözümün nuru, gözbebeğim
İçime düştüğün ilk günden beri,
Sen her mevsim açan güller gibisin.
Gönül kapın bana kilitli gibi;
Yudum su vermeyen çöller gibisin.
Ne yapsam, ne etsem konuşmuyorsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!