Yoksun ama varsın yanıbaşımda
Yolda evde soframda yatağımda
Hayatı seninle paylaşıyorum
Ölüm de seni benden alamadı.
Ölüm denen bilinmeyen nedir ki
Bütün bir ömür benim olmasan da
Senden başkasına yer yok dünyamda
Sana özlem duyup aradığımda
Seni yaşıyorum rüyalarımda.
Seni görüyorum sanki gerçeksin
Alıp verdiğim her nefeste
Güne, geceye ve geleceğe
Uzak olduğum kadar yakın
Yakın olduğum kadar uzağım
Her an hesap vermeye hazırım
Hiçbir şeyden kuşku duymuyorum
Nerede ve ne durumda olursan ol
Vatanından, memleketinden
Seni sevenlerden, sevdiklerinden
Kopamıyorsan, sen; sensin
Seni sen yapan; sendeki seni
Seninle; sende yaşattığın sürece
Sen beni belki daha o zaman unuttun ama
Ben seni kendimden çok merak ediyorum
Çocukluk işte ayrılıvermiştik aniden
Bırakıp gitmiştin sen bizim oraları
Kalakalmıştım ben bir başıma sensiz ve yapayalnız
İçinden gelmiyorsa yakınlaşma
Sorma bile; istiyorsan uzaklaş
Ben tersini düşünüyor olsam da
Sana mutluluklar dilemeliyim...
Seni anlamalı, saygı duymalı
Olması gerektiği gibi
Her geçen gün
Zamana yenik düşmekten ziyade,
Geçen zamanın
Beni olgunlaştırdığını düşünsem de;
Zamana karşı verilen savaşı
Bir demet ömürde, bir tutam sevda
Olamazsan, bulamazsan, darılma.
Benden sana nasihat; sen o zaman
Harıl harıl; yaşama, hayata sarıl.
Bir damla suya hasret kör kuyuda
Tanrım, çekilemeyecek her türlü
dertleri bana mı verdin?
Yaşadığım bu hayatta, beni;
sen bu kadar da mı sevmezdin?
Delicesine sevsem de ben,
yok, dünyada beni bir sevenim.
Çok yalnızım
Sen de yoksun
Üşüyorum anne!
Yanına gelsem
Sarıp sarmalar
Yine, bağrına basar mısın beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!