Yoksun ama varsın yanıbaşımda
Yolda evde soframda yatağımda
Hayatı seninle paylaşıyorum
Ölüm de seni benden alamadı.
Ölüm denen bilinmeyen nedir ki
Kızgın değilim, olamam da zaten
Olabilsemde; kırgınım sadece...
Ne oldu böyle bize hakikaten
Sensizliği hakettim mi ben sence! ?
Seni herkes görebilir
Sana el de sürebilir
Hatta;
Sarılıp seni öpebilir bile
Söz konusu ben olunca
Göz göze geldiğimiz andan beri
Ansızın giderken,
Seni bende bıraktın,
Beni sende götürdün.
Şimdi artık;
Ben mi senim?
Sen mi bensin?
Bulduğumu sandığım
Aradığım sevgiydi
Ararken yanıldığım
Demek benim hislerimdi.
Seginin doruğuna
Her canlı; bir gün keşfedilmeyi ister ve de bekler,
Akılla mantık birleşince; ne gam kalır, ne de keder! ...
İlk defa bu kadar yalnız kaldım,
Geceyi uykusuz sabahladım;
Sabaha kadar sizi aradım,
Güne; kaldığım yerden başladım!
Sorumluluğumu biliyorum,
İçime düştüğün ilk günden beri,
Sen her mevsim açan güller gibisin.
Gönül kapın bana kilitli gibi;
Yudum su vermeyen çöller gibisin.
Ne yapsam, ne etsem konuşmuyorsun,
Benim sensizliğimle eriyişim
Akşamların mum gibi eriyişine benziyor
Sonu gelmez kainatta...
Bu öyle bir tabiat kanunu ki;
Günler gecelere
Geceler yine gündüzlere dönüşüyor
Hatıralarımla hayallerimin en üst doruk noktalarına ulaştığımda,
Ezelden ebede kadar sende olduğumu, senin olacağımı bil yeter!
Dolu dizgin yola koyulduğum sevginin, aşkın gizeminden dem vurduğumda,
Özlemlerim cennet ile cehennem arası bir yerde, seninle sende biter! ..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!