Herkes herkesi sevmez, sevemez
Herkes de; herkes tarafından sevilmez, sevilemez
Sevip, sevilmemek; sevilip, sevmemek
Akla mantığa sığmaz bir gönül işi
Göz göre göre, bile isteye
Ateşlere attım kendimi
Senin için; seni sevdiğim için
Her şeyin değiştiği bu ortamda
Sen her şeye değersin, bilmeni isterim
Sen bir yana dünya bir yana...
Aklıma düşebilmen için
Aklımdan çıkmış olmalısın
Ki; böyle bir şey asla olmaz
Çünkü; sen nefesimde, ruhumda
Bedenimde, benliğimdesin
Kendimi bildim bileli de
Sen mi bende kaldın?
Ben mi sende kaldım?
Sen mi yalnızsın?
Ben mi yalnızım?
Ay kim? güneş kim?
Yıldızlar kiminle?
Seni senden çok sevmek
Sana haksızlık yapmaksa
Seni kendimden de çok seviyor
Kendime de haksızlık yapıyorum
Haksızlık olmasın diye...
Her şeyi bildiğini sanan bir kimse ile; birçok şeyi bilmediğini bilen bir kimseyi ayni kefeye koyarak değerlendirme yapmaya kalkmak haksızlık olur!
Seni düşünüyorum ben her gece
Sıklıkla oluyor bu bende böyle
Öylede böylede sabah oluyor
Ve ben sensizlikle boğuşuyorum
Her gece her sabah olduğu gibi
Yaşıyor muyum yaşamıyor muyum
Yolun sonuna geldiğim halde; hala çaresizim
Ömrüm çaresizliğe çare aramakla geçti
Bu dünyada değişmeyen tek gerçekle yüz yüzeyim
Yaş kemale erdi,geldiğim gibi de gideceğim
Dönüşü olmayan bu son yolculuğun güzel tarafı
Yeri, günü, vakti saatinin belli olmaması!
Sevgim mi kalbime yenik düştü
Kalbim mi sevgime yenik düştü
Hala çözemedim
Bu düşünce ile
Yaşamım süresincede
Çözemeyeceğim hissi ağır basıyor
Ailemi, herkesi, her şeyi çok sevdim
ve hala seviyorum
Sevdiğim kadar, sevdiğim gibi
sevildim mi bilmiyor;
sevildiğime inanmak istiyorum
Yoksa bu dünyanın kahrı çekilmez,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!