Erkenden kalktığın
Bir günün sabahı
Sabah kahvaltısını hazırladığında
'Kalksana, kalksana' diye sesleneceksin
Kalkmayınca da
Kızarak
Hayatı bir masal olarak kabul edersek
Dünden bu güne ve de yarına aktarılan
Kahramanının sonu nasıl biterse bitsin
En zor sınav yalnız adam rolünü oynamak!
Gecenin bir yarısında, sabaha dek
Düşler ve düşünceler iç içe olmuşsa
Bir de üstüne üstlük
Acılarla içli dışlı olunmuşsa
Sen, ölmeden ölmüşsün demektir
İşin içinden bir türlü çıkamazsın
Bu ne menem nasıl bir sevgiyse
Kendini hiç düşünmediğinin
Kendine haksızlık ettiğinin
Hayallerinin de ötesinde
Yok yere kılı kırk yardığının
Farkında mısın bir sor kendine
Ağlayan, umutsuz ve mutsuz
Gülen, umutlu ve mutlu
Gerçek olan;
İkisinin de yaşamakta oldukları.
Hayat bir şarkıyı andırır,
Sandığından da kısa sürer!
Durmadan yol alan zamandır,
Rüzgar misali gelip geçer...
Dün olduğu gibi; ona bugün de
Dünden daha fazla ihtiyacım var
Farkında olunabilse ki eğer
Tatlı dil, güler yüz çok şeye değer.
Cana can olunur kıssadan hisse
Ben senin için deli divane olurken
Senin gözünde ve gönlünde yok hükmünde olmak
Acı verse canımı yaksa da
Gönül dergahımda abıhayatsın sen bana...
Açık açık söylüyorum
Her zaman değilse bile
Zaman zaman özlüyorum
Seni sana bıraksam da
Beni benden alıyorsun
İkilemde kalıyorum
Sen ve ben, yani biz insanlar
yıllara meydan okumaya kalkarken;
yılların bize meydan okuduğunun
farkına bile varamadan,
umursamazlık içinde bir ömrü tüketirken;
acıların en büyüğünü, en acısını,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!