Sana; seninle ömrü hayatı paylaşmak üzere,
Yüreğimin derinliğinde taht kurduğuma göre;
Kendime nasıl kefilsem, sana da öyle kefilim!
Senin düşüncelerin de benim gibidir eminim!
Sen mi bende kaldın?
Ben mi sende kaldım?
Sen mi yalnızsın?
Ben mi yalnızım?
Ay kim? güneş kim?
Yıldızlar kiminle?
Gözlerimi gözlerinden alamıyorum,
Dalıp kalıyorum derinliklerinde.
Yazı, kışı, baharı, güzü yaşıyorum,
Tertemiz yüreğinin derinliklerinde...
Her defasında vuruluyorum,
Sende nasıl gözüm olsun
Sen benim
Koruduğum sakındığım
Kendi gözümsün
Sende gözüm olursa
Gözümden olurum
Gün her gün yeniden doğuyor da
Her gün bir değil
Bu bilineni ben de biliyorum
Bilinmeyen bendeki benim
İçimde deprem oluyor
Kıyamet kopacakmışcasına
Önemsediğin, değer verdiğin kim ve ne varsa,
senin gözünde önemini ve değerini yitirmişse,
gönlünden her ne geçiyorsa;
kılı kırk yararak karar vermelisinki,
atacağın her adımın altından kalkabilesin...
Ben senden ayrılamıyorum
Sen benden ayrılmak istiyorsan
Beni yüzüstü bırak git
Git, gidebilirsen!
Elim kolum bağlı, dilim suskun
İçimi dışımı en iyi sen biliyorsun
Sevsem de seni ben ömrümce ölesiye
İsteyip de yalvaramam dönesin diye
Eğer o seni mutlu edebilecekse
Boş ver bırak beni, bırak da git öyleyse.
Olmasın içinde en ufak bir endişe
Erkenden kalktığın
Bir günün sabahı
Sabah kahvaltısını hazırladığında
'Kalksana, kalksana' diye sesleneceksin
Kalkmayınca da
Kızarak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!