eski bir eşikte bekliyorum seni
saçlarının dalgasına sığınıyorum
kayıp bir balıkçı teknesi
geleceğini söylüyor bana her pazartesi
söylemiyorum kimseye gizlimdesin
Evet yaşadık,
Evet öldük.
Peki nedir bunun manası?
Ne anlama gelir yaşamın altında ezilmemek,
Bir kibritin ucunda alevlenmemek.
sokağın lambası ilişiyor yalnızlığıma.
kaçtığım onca karanlığa rağmen
işte burada, yanıbaşımda duruyor.
uzaktan evleri görüyorum,
dağılmış hayatları,
yollarda öğrettiler bana gerçekleri,
artık bozuyorum tüm ezbere bildiğim yeminleri.
kapı kilitlerine de güvenmiyorum artık.
hep gizledikleri var,
hep prangalı hisleri.
Bir gazete kupüründe buldum adımızı,
Herkesten sakladığımız fotoğrafımızı.
İnsanlar basın üstlerine basın diye bağırıyordu,
Biz, isyan eder gibi koşturuyorduk üstlerine.
Aşktı bizim en büyük bildirimiz,
bir eylüle yazılır şiir
bir de sana işte
ay, ışığını çekerken sinesine
acınası bir hayatta yaşamaya dalmışken
bıçağın sırtında sen varsın
bir eylülde yazıyorum sana Aşk!
içimdeki ine saklandım
kimsenin çıkarmasını istemeden
kutsandım kendi suyumda
yeniden doğuşu çağırdım
çoktan kaybettiklerimi aradım
bugün en başından alıyorum hayatımı
bana rüzgarın savuruşundan bahset,
insanlığın çabasından.
tüm inanışların kaynağından bahset.
bu suskunluk,
hayatımı oynatıyor yerinden.
bir bir arıyorum gözlerini
yaşartan birçok anıyı ve seni
anılarımda yaşarken sen
kaybolan bir ben buldum mazinde
İçimden bırakmak istedim şüpheyi
Nereye gitsem peşimdeydi
Nereye dönsem birbirinden uzaklaşan yalanlar
Yaşamıma birkaç kadeh kaldırdım o garda
Yaşadığıma sevindiğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!