Seni severken sensiz kalmaya
Mecbur kalmış bir insanım ben
Sen bana çaresizliği anlatamazsın
Ben göz göre göre vazgeçmişim senden
Gecelere sığmamış bir yürekle
Üşüyorsun diye
Seni Isıtmak için yüregimi yaktım ben
Çaresizce beklerken seni
Gelmedigin her günü hükümsüz saydım ben
Yazdıklarım hasretimi anlatmaya
Unuttum sanırsın
Alıştım artık acımaz yüreğim
Nefes alıyorum diye
Kendini kandırırsın
Sonra bir şey çıkar
Zemheride kalmış bir limanın yalnızlığında yüreğim,
beklemekten yorulmuş bir gece gibi ağır.
Pas tutmuş gemiler dizili içimde,
adı konmamış vedalarla dolu ambarlarım.
Ne bir ışık yanıyor ufukta,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!