Vedasız ayrılıkları yaşayıp gördüm
Sessizce gidenlerin gölgesinde büyüdüm
Bir veda bile çok görülür mü insana ?
Ben yoluna yüreğimi serdim
Ne anlatırsan anlat
İçimde sana anlatamadığım
Bir kırgınlığım bir dargınlığım
Arşa dayanmış haklı bir isyanım
Yaşadığımı ben biliyorum Azizim
Nasip olmayan vuslatım
Çaresizlik nedir diye sorma bana
Başucunda çaresizce beklediğim var benim
Hangi merhem ilaç olur yarama
Yokluğuyla yüreğimi dağlayanım var benim
Gün geçtikçe artıyor içimdeki sızısı
Vazgeçtim
Yorgun bir akşamın gri tülünde,
Eski hatıraları raflara dizdim.
Dilimde yarım kalan her ne varsa,
Hepsini susturdum, artık vazgeçtim.
Ayrılık kararını bir kez daha düşün,
Kolay sanma öyle her şeyi bir kalemde silmeyi.
Sıcağına alıştığın bu gönül ocağından,
Fırtınalar koparırken veda edip gitmeyi
.
Gün gelir ayaz vurur, iliklerine dek üşürsün,
Yanlızlıĝı dinliyorum
Öyle bir yanlızlıkki bu İçimde artarak çoğalan
Amansız bir fırtınanın tufanı gibi
Yorgun dizlerin hiç bitmeyen
Sonu gelmeyen yokuşları gibi
Yar diyerek tuttum gecenin elinden
Sözlerin uykusuzluğuna sarındım
Bir sen, bir de suskunluğum kaldı bana
Kalan her şey; ya gitti, ya yarım…
Bak bende senin gibi
yaş alıyorum
Yüzümdeki her çizgi git gide sana benziyor
Birde hüzün bulutları
Ne zaman kedere vursa
Gözlerim aynı senin gözlerin gibi
Sen benim uzakta olmana rağmen
körü körüne deli gibi sevdiğimsin
Herşeyle baş edecek güce sahipken
Ben senin bir bakışına yenildim
Söz vermiştim kendime sevgilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!