Vazgeçtim Şiiri - Zeynep Ceylan

Vazgeçtim
Yorgun bir akşamın gri tülünde,
Eski hatıraları raflara dizdim.
Dilimde yarım kalan her ne varsa,
Hepsini susturdum, artık vazgeçtim.

Gönlümün yükünü indirdim yere,
Kendi içimde bin kez yenildim.
Beklemek nafile, umut beyhude,
Gidenin ardından bakmaktan vazgeçtim.

Kapıları kapattım, pencereler kör,
Yolların sonunu kendimce çizdim.
Yüreğimde yanan o eski közden,
Ellerimi çektim, inan vazgeçtim.

Ne bir sitem kaldı ne de bir sızı,
Ruhumdaki boşlukta tek başıma gezdim.
Kırgınlıklarım bile yoruldu benden,
Kendimi yormaktan artık vazgeçtim.

Şimdi bir gölge gibi sessiz ve derin,
Adını anmayı rüzgara verdim.
Ben bu hikayenin son cümlesini,
Tek kelimeyle yazdım: Vazgeçtim.